-

Individuele stalling voor jonge paarden; stressvol?

Frederic Checu

“Ik heb een heerlijk jong ding gekocht, rechtstreeks uit de opfok. Maandag komt hij aan. Zijn box is al klaar; hij kan er zo in!” Deze woorden zouden zomaar uit de mond kunnen komen van menig paardenliefhebber. Hartstikke leuk natuurlijk, het verwelkomen van een jong paard. Voor het paard is het echter een heel andere ervaring, om voor het eerst op stal te staan na een aantal jaren in de opfok vertoefd te hebben. Kathalijne Visser vertelt wat de gevolgen zijn van individuele stalling voor jonge paarden. Daarnaast geeft tips om dit proces zo prettig mogelijk te laten verlopen.

Kathalijne Visser is onderzoeker en geeft onder de naam Horsonality adviezen, gastcolleges en lezingen op het gebied van karakter van paarden, paardenwelzijn en paardengedrag. Ze heeft onder andere een onderzoek gedaan naar het effect van (individuele) huisvesting op jonge paarden. Visser kijkt vanuit een wetenschappelijk oogpunt naar welzijn, en kan ons meer vertellen over de gevolgen van individuele stalling voor het gedrag van jonge paarden.

Natuurlijk gedrag

In de opfok worden jonge paarden in (grote) groepen gehouden. Wanneer deze paarden plotseling individueel gestald worden, kunnen zij veel minder contact maken met andere soortgenoten. Ze kunnen bijvoorbeeld niet meer groomen, spelen, rennen, uitdagen en ravotten. Visser geeft aan dat niet alleen het lichamelijke contact wegvalt: “Ook ander gedrag dat specifiek is voor sociale groepsdieren kunnen zij niet meer uitvoeren, zoals op elkaar letten of de leiding nemen wanneer ze naar een ander stuk van het land rennen.”

Gevolgen voor het gedrag

Het is al bekend dat individuele stalling stress kan veroorzaken bij paarden, ook wanneer zij al een tijd op deze manier gehuisvest worden. Hoe is de overgang van opfok naar individuele stalling in dat geval voor jonge paarden die nog nooit alleen op stal gestaan hebben? Visser: “Dit kan, afhankelijk van hoe het gaat, een vrij stressvolle gebeurtenis zijn. In mijn onderzoek zag ik dat een groot aantal individueel gehuisveste paarden binnen die twaalf weken al stereotypieën had ontwikkeld.” Dit waren stereotiepe gedragingen zoals weven of kribbebijten. “Of deze stereotypieën blijvend zijn voor een paard, hangt af van hoe lang de stressvolle situatie aanhoudt en hoe gevoelig het paard voor het ontwikkelen van een stereotypie is. Sommige dieren zijn daar gevoeliger voor dan anderen. Of afwijkend gedrag zich ontwikkelt, zit dus ook deels in de genen.”

Tips en adviezen

De kans op stereotiep gedrag bij een paard klinkt nu misschien angstaanjagend. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om het jonge paard dag in nacht in een groep te huisvesten, maar wil wel het beste voor zijn/haar paard. Visser geeft echter aan dat elke verandering stress met zich mee brengt. “Het proces van individueel opstallen is zeker maatwerk. Je kunt het in ieder geval beter geleidelijk laten verlopen dan abrupt.” Uit het onderzoek van Visser bleek dat de paarden die een paar weken met zijn tweeën stonden, actiever waren in vergelijking tot de paarden die direct in hun eentje in de box stonden. Visser benoemt daarnaast dat uit ander onderzoek blijkt dat paarden die in groepen gehouden worden, gemakkelijker in de omgang zijn. Ook blijken ze beter trainbaar te zijn. Gebaseerd op deze bevindingen geeft ze een aantal tips. “Probeer bij individuele stalling zoveel mogelijk interactiemogelijkheden te behouden tussen de paarden.” Laat het paard bijvoorbeeld veel met andere paarden in de wei of paddock lopen. “Kies daarnaast voor stalling waarbij de paarden elkaar goed kunnen zien of waarbij ze met deels lage tussenwanden nog wel kunnen groomen.”

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant