Energie én organisatie
“Zullen we eens kijken wat dit heeft geholpen in draf? Of we dan de organisatie goed kunnen houden, maar even wat meer power en tonus op het systeem kunnen zetten?”, stelt Karin voor. Terug in draf ziet ze meteen een positief verschil met het begin van de training: “Dat rechterachterbeen was eerst wat stug, hij was een beetje kort in de protractie – dus de pas naar voren – maar dat is nu helemaal bijgetrokken.” Debbie hoeft nauwelijks nog iets te doen om Navarro te organiseren. Karin glimlacht: “Hij is gewoon perfect op eigen benen.” Ook de voorwaarts-neerwaartse tendens heeft nu meer kwaliteit. “Veel meer power, de rug is veel meer omhoog”, merkt Karin op. Het is altijd goed om nadat je een paard verzameld hebt, weer even te verruimen, legt ze uit. “Zo kan de bovenlijn uitschuiven en de rug extra verlengen.” Ook in galop komt Navarro nu veel meer omhoog met zijn rug. “Ik kan nu veel makkelijker zitten. Hij is veel vloeiender geworden en veel meer ‘op’”, voelt Debbie.
Verzamelen met lengte
Tot slot een nuttige uitdaging: verzamelen én tegelijkertijd lengte in de hals maken. Karin legt uit: “Dat creëert heel veel hefboom, waardoor er een groot beroep wordt gedaan op de core stability van het paard; hij moet dan heel erg zijn onderlijn aanspannen om dat te kunnen houden.” Het is een precair spel: te veel lengte en de balans verdwijnt, te weinig en de oefening mist het beoogde effect. Belangrijk is dat Debbie Navarro’s hals niet te veel laat zakken. “Anders gaat de hefboom te veel naar beneden toe”, legt Karin uit. “Als de neus naar beneden gaat, gaat het gewicht naar voren. Dus we willen eerst dat de hals vanuit de schoft opwaarts-voorwaarts gaat. Neusje eruit. En dan mag hij daar heus wel wat in zakken. Maar dat is vooral omdat de hals uitstrijkt – niet omdat hij vanuit de schoft naar beneden toe duikt.” Wanneer het lukt, ontstaat een licht, gedragen beeld – precies waar Karin, Debbie en Navarro de hele training naartoe hebben gewerkt. Samenvattend laat deze training zien dat een goede bovenlijn geen kwestie is van ‘vorm rijden’, maar van balans, organisatie en timing. De hals volgt altijd de bovenlijn – nooit andersom.
