Rompstabiliteit opbouwen
Karin stelt de vraag die alles samenvat: “Hebben we al voldoende stabiliteit in de romp?” Debbie is eerlijk: “Nog niet helemaal.” Dus bouwen ze verder. Karin stelt voor om te proberen of ze meer aanspanning op het systeem kunnen krijgen met wat tempowisselingen. “Wat we willen, is dat hij je hand mee gaat nemen in een opwaarts-voorwaartse richting. Met het neusje eruit, zodat de lage hals en het voorste deel van de rug verder omhoog kunnen komen.” Op de rechterhand wordt de asymmetrie zichtbaar. “Hij kiept iets meer naar binnen”, merkt Karin op. Weer volgt dezelfde aanpak: de achterhand naar buiten positioneren op de kleine volte, en van daaruit naar buiten wijken. “Maar je wilt blijven voelen dat hij op het linkerachterbeen blijft landen. Dus het is wijken met misschien een klein beetje de achterhand eerst.” Debbie merkt op dat Navarro na deze oefening nog meer ‘bounce’ heeft gekregen; nog meer vering. Karin verfijnt het beeld met een subtiele aanwijzing: “Vraag maar een beetje meer stelling naar rechts. De stelling zit nu alleen helemaal voorin in de kaak.” Een correcte stelling is belangrijk, omdat dit direct in verband staat met de draagkracht van het buitenachterbeen, benadrukt Karin. “De stelling is meestal het laatste stukje dat ik oplos, want je hoopt eigenlijk dat als je een goede lateroflexie hebt, dat het paard ook die stelling goed meepakt. Maar Navarro wil wel eens blijven gluren naar buiten toe, naar de kudde in de paddock, en dan kantelt hij zijn hoofd net de verkeerde kant op.”