Editorial community redacteur Suzanne Vlieger-Admiraal: Harmonie
Community Editorial Suzanne‘Harmonie wordt het allerbelangrijkst in de paardensport’, observeert Hester Bransen tot haar grote genoegen in Bit & Cap van maart 2026. Ook ik denk dat de toenemende waardering voor harmonie het beste nieuws is dat de paardensport kan brengen. Niet alleen omdat het er prachtig uitziet en fantastisch voelt, maar vooral omdat het voor het paard alle verschil maakt.
Wat het paard misschien niet mee heeft, is zijn eeuwenoude beeld van een sterk dier dat veel kan dragen; ja, paarden zijn sterk, maar tegelijkertijd ook ontzettend delicaat en kwetsbaar wanneer wij besluiten op hun rug te gaan zitten en ons – bewust of onbewust – gaan bemoeien met hoe ze lopen, welke houding ze aannemen en hoe ze zichzelf dragen.
En daar komt het belang van harmonie om de hoek kijken. Maar wat is harmonie eigenlijk? ‘Eendracht’, ‘overeenstemming’, ‘eenheid’, volgens het woordenboek. Maar ook, vanuit de muziek, een ‘even maat’. Vertaald naar het rijden zouden we kunnen zeggen dat paard en ruiter een eenheid vormen en in overeenstemming met elkaar, in hetzelfde ritme bewegen.
In het artikel over gewichtshulpen (p. 68–74) maken Johan Hamminga en Jennifer Sekreve heel mooi duidelijk hoe essentieel het is dat je als ruiter goed meezit met je paard en hem blijft volgen in het ritme van zijn beweging. “Met gewichtshulpen is het allerbelangrijkst dat je stil en op twee zitbeenknobbels in het midden van je paard zit, met een lichaam dat in balans blijft”, aldus Johan. Jennifer zegt daarover: “Het belangrijkste is dat je je paard op een natuurlijke manier volgt.” In een ‘even maat’ dus; in harmonie.
Rijden in harmonie kan zoveel moois teweegbrengen: het lijf van je paard kan er soepeler en sterker door worden, hij kan leren hoe hij gezond gewicht kan dragen, je kunt hem fysiek én mentaal in zijn kracht zetten en, last but not least, jullie kunnen samen genieten.
Maar als er disharmonie is – als je je paard stoort in zijn beweging of hem in ongezonde houdingen dwingt – kan er veel misgaan. Dan komt die fysieke en mentale kwetsbaarheid naar boven en kunnen er uiteenlopende problemen ontstaan. Denk aan kreupelheden, musculoskeletale pijn, kissing spines, blessures, angst, vluchtgedrag en learned helplessness. En wist je dat ook hoofdpijn bij paarden een gevolg kan zijn van een harde hand en een afgedwongen verkeerde houding? Daarover lees je meer op pagina 36-40.
Dus of je nu bosruiter, manegeruiter of sportruiter bent: go with the flow. Zit mee met je paard, werk hem niet tegen. Bouw hem op, breek hem niet af. En nee, dat is niet altijd makkelijk; we moeten het allemaal leren en we blijven ook dagelijks leren. Maar laat die ‘eenheid’, die ‘even maat’, het doel zijn. Laat de sport niet alleen draaien om zo hoog mogelijk, zo snel mogelijk of zo spectaculair mogelijk, maar in de eerste plaats om het paard sterk en gezond te maken en te houden. Samen, in harmonie.
Suzanne Vlieger-Admiraal
Community redacteur Bit & Cap
