
Column M.K. de Manvan: “IJslanders”
FunMaar deze emigratie bleef in ons dorp niet onopgemerkt en er bleek een ondergronds opererende IJslandergemeenschap te bestaan, waar in vergadering werd besloten mijn vrouw op geraffineerde wijze te bewerken en te hersenspoelen. Zo werd zij op een dag ergens onder valse voorwendselen uitgenodigd – kom eens een kopje thee drinken – om vervolgens op een IJslander gehesen te worden. Toen ze thuiskwam was alles anders, en zag ik mijn droom om de stallen tot een lucratieve Bed & Breakfast om te bouwen alweer in rook opgaan.
“IJslanders zijn eigenlijk hele leuke paarden, heel braaf en lief, en ook niet zo groot dus je valt niet zo ver als je eraf valt”, mijmerde ze, “en ze kunnen van alles wat gewone paarden niet kunnen.” Mij leken wissels om de..