-

Talitha Bakker op de bres voor de Arabier

“Toen ik een jaar of tien was kwam ik voor het eerst in aanraking met het Arabische ras. Iedereen was gek op Arabieren op de basisschool, en ik was nogal tegendraads dus ik zei altijd dat het geen mooie paarden waren. Op een gegeven moment dacht ik: ik ga gewoon naar zo’n Arabische paardenkeuring om te bewijzen dat het geen mooie paarden zijn. Maar dit liep helemaal anders: na de keuring ben ik ook helemaal verliefd geworden op Arabieren.”

Talitha Bakker (35) is sindsdien niet meer bij het Arabische ras weg te denken. “Als jong meisje ben ik op een stoeterij gaan werken en zo is het verder gegroeid”, vertelt Talitha. Inmiddels is ze eigenaresse van Arabian Stud Europe en loopt ze dagelijks tussen haar droompaarden.

Dicht bij de natuur

Talitha en Manilah

“Het is een ontzettend eerlijk ras want nog heel dicht bij de natuur staat”, legt Talitha uit. “Ze spiegelen je heel erg: als jij je niet fijn voelt zie je dat direct terug in het paard. Ze zijn dus vrij gevoelig voor jouw stemming. Verder zijn ze ontzettend veelzijdig inzetbaar. Je kan ermee doen wat je maar wil. Buitenrijden, zwemmen, endurance, springen, dressuur, cross, eigenlijk alles.”

“Met mijn merrie dacht ik: goh, misschien is het wel leuk om haar in te spannen voor de kar. Dus toen heb ik een kar gekocht, tuig aangeschaft, haar ingespannen en ze liep er zo mee weg. Dat is toch wel typisch een Arabier, die attitude van ‘oh, okee, leuk!’. Dat vind ik zo mooi aan het ras: vooral het karakter.”

‘Dat is toch wel typisch een Arabier, die attitude van ‘oh, okee, leuk!’

Talitha en ASE Marajó

“Het is voor sommige mensen wellicht confronterend om een Arabier te rijden, want het ras is erg gevoelig naar je stemming, meer dan bijvoorbeeld een KWPN’er. Ik heb namelijk ook een KWPN’er, en ik merk dat die daar toch anders in staat. Ik kan me voorstellen dat sommigen dat confronterend aanvoelt omdat ze dat niet gewend zijn. Anderen ervaren het juist als heel fijn, omdat je met een Arabier een hele diepe band op kan bouwen, een echte connectie.”

“Arabieren zijn doorgaans heel fijn in de omgang. Je moet ze echt ervaren: niet één keer een ritje op maken maar je echt even in verdiepen en de tijd voor nemen. Dan merk je al snel wat een fijn ras het is. Het Arabische volbloedpaard is een goudeerlijk dier die alles wel voor je wil doen, mits je het beleefd vraagt. Voor mij nooit meer een ander ras!”

Promoten

“Daarnaast heb ik met mijn zwarte hengst ook SGW-westrijden gereden”

“Mijn paarden staan zo dicht mogelijk bij de rasstandaards: ik probeer zoveel mogelijk het ideale plaatje te fokken. Maar ook in de sport probeer ik het ras zoveel mogelijk te promoten om te laten zien dat, hoe dicht het paard ook tegen de rasstandaarden aangefokt wordt, ze nog steeds goed gebruikt kunnen worden.”

“Mijn paarden doen dan ook mee aan de internationale endurance en dingen echt mee aan de top; ze kunnen daar ook goed meekomen, en dat is natuurlijk super promotie voor het ras. Ze kunnen mooi zijn én topprestaties neerzetten. Uitspraken als ‘op een mooi koppie kun je niet rijden’ zijn dus echt niet van toepassing.”

“Daarnaast heb ik met mijn zwarte hengst ook SGW-westrijden gereden, en daar waren we ook erg fanatiek in de cross: daar deed hij erg goed mee. We proberen zoveel mogelijk in de picture te blijven om het ras te promoten!”

‘Ze kunnen mooi zijn én topprestaties neerzetten’

Het meest trots is Talitha op haar merrie ASE Bisiriya Hlayyil (Bishr x Manilah). “Bisiriya is een elite fokmerrie op tienjarige leeftijd, en daarnaast is ze bij de internationale endurance ook derde geworden op de CEI**”, vertelt Talitha trots.

Vurige hengst

Tanja Bouwhuis Fotografie

Ook probeert ze ook de jongere doelgroep enthousiast te maken voor het ras. “We hebben een zwarte hengst, Jazzmeen (Essteem x Jasmyne), en van hem hebben we ook schoolagenda’s op de markt gebracht vorig jaar. Dus in die zin zijn we ook het ras onder de jongere doelgroep aan het promoten.”

Bovendien doen we kinderfeestjes met hem. Kinderen van de basisschool komen dan in grote getalen en springen op zijn hals en maken foto’s. Jazzmeen is een achttienjarige goedgekeurde dekhengst. Dit is ook typerend voor het karakter van de Arabier: op het ene moment rent hij in de crosscountry met mij als vurige hengst, en het volgende moment staat hij met kinderen te knuffelen. Dat is wel heel bijzonder!”

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant