-

Chantel Freriks op de bres voor de Hackney

Evi van der Zon

“Achttien was ik toen ik voor het eerst in aanraking kwam met dit bijzondere ras”, vertelt Chantel Freriks (49) van Stal Bosman. “Ik kreeg verkering met een jongen die Hackney’s had voor de verkoop. Tussen al die paardjes liep één kleine pony die er voor mij meteen uitsprong. Met drie maanden paradeerde hij trots met zijn staartje en hoofdje fier in de lucht door de kudde, altijd vrolijk. Ik dacht: die moet ik hebben. En ik heb Boyke nog steeds, en die jongen is inmiddels mijn man.”

Samen met Bart, haar man, runt Chantel Freriks Stal Bosman. “Ons bedrijf heet Stal Bosman, vernoemd naar de familie van Bart die in 1911 een gemengd boerenbedrijf zijn begonnen. De Paardenhouderij bestond voor een groot deel uit het fokken van Gelderse Paarden en Tuigpaarden. Later zijn wij overgegaan op het fokken van Hackney’s”, legt Chantel Freriks uit.

Boyke

Boyke tijdens een show in Utrecht

“Met Boyke heb ik veel wedstrijden gedaan, zowel de mensport als de aangespannen sport. Op zijn zeventiende merkte ik dat hij niet meer meekwam met de wedstrijden en hebben we hem afscheid laten nemen van de sport. Vervolgens hebben we hem ingereden om hem te gebruiken voor onze ponyclub.”

Hier bleek Boyke toch nog te vlug voor. “Op zijn twintigste heeft een vriendinnetje van mijn dochter Boyke verder opgepakt qua rijden. Zij kon hem goed aan, en reed zelfs eventing met hem! Nu loopt hij braaf mee met de manegelessen. Hij is altijd vrolijk, maar kan wel een beetje eenkennig zijn. Maar dat is wel iets wat je vaak ziet bij Hackney’s.”

Bordercollie

“Hackney’s kun je echt zien als de Bordercollie onder de paarden”, lacht Chantel. “Ze gaan voor je door het vuur en stoppen niet totdat jij zegt dat het klaar is. Boyke werd in zijn wedstrijdjaren ook wel ‘De Terminator’ genoemd: hij was de kleinste, maar ontzettend dapper.”

“Verder zijn hun bewegingen natuurlijk ook typisch voor het ras. Dat was ook hetgeen wat mij fascineerde op mijn achttiende: die mooie manier van lopen, de verheven gang met een sterk achterbeen. Ze hebben zelden beengebreken, het zijn ontzettend sterke dieren.”

‘Boyke werd in zijn wedstrijdjaren ook wel ‘De Terminator’ genoemd: hij was de kleinste, maar ontzettend dapper’

Vooroordelen

Fotograaf: Anouk Kemkes

Wat Chantel jammer vindt, is het feit dat er zoveel vooroordelen bestaan over het ras. “Hackney’s worden gezien als zenuwpezen die te fel zijn voor de gewone man. Dit beeld wordt versterkt doordat er bij het promoten van het ras vooral concourhackneys’s worden geshowd, en niet de gemiddelde pony. Bij ons in de les gebruiken we bijvoorbeeld vaak Hackney’s: het zijn ontzettend lieve pony’s waar je veel van kan leren. Dit beeld wordt niet uitgedragen en soms zelfs tegengewerkt bij het stamboek.”

Chantel probeert hier verandering in te brengen door bijvoorbeeld veel van hun Hackneyactiviteiten te plaatsen op social media. “Op die manier proberen we mensen te laten zien dat de Hackney ontzettend veelzijdig ingezet kan worden. Ook doen we veel shows met onze Hackney’s.”

Planning

“Vroeger liepen we wel eens door een winkelcentrum met onze pony’s. Toen kregen we vaak opmerkingen van mensen: ‘Wat lopen ze raar met hun benen!’ Dan legden we die mensen altijd uit dat het Hackney’s waren, en dat dat hun normale knieactie is. Nu hebben we hier met de kinderen thuis helaas weinig tijd meer voor.”

Toch staat er nog flink wat op de planning voor Chantel en haar Hackney’s. “Binnenkort doen mijn zoon en man mee aan de hippiade in Lunteren met onze Hackney’s, en daarna doen we ook mee aan een springconcour in Ommen. Zo proberen we mensen de veelzijdigheid van de Hackney te laten zien. We zitten niet stil! Mijn absolute droom is een concours voor alleen maar Hackney’s in verschillende disciplines. Dat lijkt me zo gaaf!”

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant