-

Paradepaardje: ‘Pinokkio spookt altijd wel wat uit’

Yvette Baur, Chelsea van de Wynckel

Van trouwe Tinker tot ritselige Belg, van fanatieke minishet tot atletische Shire. In deze rubriek gaan we op zoek naar de niet alledaagse paardenrassen en hun talent. Dat hoeft niet per se dressuur te zijn of springen. In deze rubriek zetten we deze opvallende paradepaardjes in de schijnwerper. Vandaag: Pinokkio, een Haflo-Arabier.

“Pinokkio heeft al heel wat meegemaakt in zijn 14-jarig bestaan”, vertelt Chelsea van de Wynckel (20) uit Sint-Margriete (België). “Hij is geboren bij een boer, moeder was een Haflinger en vader een Arabier. Die boer wou hem op 2-jarige leeftijd al voor de kar zetten, wat grandioos mislukte (wat logisch is), hij werd verkocht naar een manege aan de zee waar ze hem zadelmak wilden maken. Ook dit mislukte volledig omdat hij bleef bokken en rondcrossen, dus vonden ze er daar niets beter op dan hem uit te hongeren in de hoop dat hij geen energie meer had.”

Jaarmarkt

“Maar Pinokkio liet zich niet kennen, een paardje met karakter.” Hij moest weer weg. “Zo kwam hij graatmager op een jaarmarkt terecht, waar een vrouw hem kocht. Zij heeft hem verder zadelmak gemaakt en er altijd dressuur mee gereden. Maar gezien ze verder wou in de wedstrijdsport en hij ook niet een van de makkelijkste was (ze kon hem enkel houden met een Pelham-bitje), besloot ze hem te verkopen. Hij kwam via een handelaar terecht op een manege waar ik toen reed. Ook daar jaagden ze geregeld met de zweep achter hem aan bij het springen en straften ze hem met de zweep als er weeral iemand af was gevallen.”

Foutloos

“Gelukkig veranderde de manege niet veel later van eigenaar en was ik uiteindelijk de enige die er nog mee reed. Ik deed zelfs met hem aan enkele jumpings van de manege mee en was de eerste die hem ooit foutloos rond gekregen had. Het was een paardje waar ik gewoon een echte klik mee had. Maar toen sloeg het noodlot toe, de manege-eigenaren stopten er mee en alle manegepaarden werden verkocht. Zo ook Pokki. Gelukkig kon ik mijn ouders overhalen om hem over te nemen.”

Bijzondere tijd

“En dat was de start van een tot nu toe bijzondere tijd die ik reeds met hem achter de rug heb, nu ruim vier jaar. Pinokkio was heel erg bang van mensen en enge voorwerpen, hij schoot geregeld weg en croste de hele bak door. Ook een bokje liet hij niet achterwege en ontspannen, nageeflijk lopen, stond al helemaal niet in zijn woordenboek. Ik heb direct een enkel gebroken bitje gebruikt en ben begonnen met heel erg veel grondwerk met behulp van de eigenaren van de privéstalling waar ik met hem nog steeds sta. De eigenaresse is namelijk gediplomeerd instructrice en zonder haar stond ik niet waar ik nu sta met Pokki.”

Vertrouwen

“Hij is van een schrikachtige pony die vrij weinig kon, naar een fantastische allroundpony gegaan. Samen is het ons gelukt om zijn schrik te laten verdwijnen, samen gaan we nu lekker op wandeling en kunnen we gewoon ontspannen in de bak rijden. Hij is al mee geweest naar de zee, heeft al gezwommen, is mee geweest op weekendjes en heeft al enkele oefenjumpings en dressuurwedstrijden – mijn doel met hem – gereden. En dat is wat ik nu zo fantastisch aan hem vind! Het is niet alleen mij, maar ook vooral hem gelukt om het vertrouwen in de mensen terug te krijgen!”

Houdini

“Het is een geweldige pony om met kinderen te laten bezig zijn, hij zal geen stap verkeerd zetten. Hij is super fotogeniek en dat komt voor mij, zelf fotografe, heel goed uit! Hij zal altijd iedereen op stal begroeten met een hinnik en is altijd zijn vrolijke, ondeugende zelf. Alhoewel hij een ruin is, denkt hij af en toe dat hij nog een echte man is. De merries zijn dus niet altijd veilig voor hem, ha ha! Hij is ook dé Houdini van stal. Toen ik hem kocht, vertelden verschillende mensen mij dat hij niet goed met andere paarden op de wei kon staan, dat hij zich zou afzonderen. Maar dat klopte helemaal niet! Hij doet niets liever dan met zoveel mogelijk verschillende paarden op de wei staan. En daar zal hij wel zelf voor zorgen. Het is altijd een verrassing in welke wei of in welke stal je hem zal terugvinden als je toekomt. Wat zeggen ze dan? Het gras lijkt altijd veel groener aan de overkant? Al neemt Pinokkio dat wel héél letterlijk!”

Gevallen

“Ik ben er ondertussen al zeker 100 keer van gevallen, heb er al vele traantjes voor gelaten en het heeft me zelfs een barst in mijn knie opgeleverd toen we samen onderuit zijn gegaan, maar niets weerhoudt mij ervan om te blijven verbeteren en niet op te geven met hem. Het is een paardje met karakter, mijn once-in-a-lifetime horse en het is ook gewoon een hilarische pony die je altijd wel laat lachen, wat hij ook uitspookt.”

PS: Heb jij ook een Paradepaardje? Vul dan hier het formulier in en wie weet komt jouw paard in deze wekelijkse rubriek! Elke zondag vind je een nieuw Paradepaardje online.

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant