-

Alles over de Jakoet uit Jakoetië

Jakoet

Even in de Bosatlas of op Google maps opzoeken waar Jakoetië ligt, want dit is het leefgebied van de Jakoet (Yakut op z’n Engels). Die zoektocht wijst uit dat Jakoetië in Rusland ligt. Het precieze leefgebied van de Jakoet is arctisch Siberië. Brrrr, daar is het extreem koud. Maar dit paardenras is juist gebouwd om en ontberingen aan te kunnen. Lees en leer meer over de bijzondere eigenschappen van dit paardenras.

De historische afstamming van dit paardenras

Het paardenras de Jakoet is onder te verdelen in drie verschillende types, die afhangen van de locatie in arctisch Siberië. De Jakoet uit het noorden is namelijk het oorspronkelijke type en familie van het Przewalskipaard. Daarnaast komen er nog een groter en kleiner zuidelijk type voor. Dit laatste kleinere zuidelijk type is vermoedelijk de enige levende afstammeling van het uitgestorven toendrapaard (één van de vier oertypes van alle paarden). Mogelijke andere paardenrassen die een verwantschap hebben en van wie het toendrapaard de voorvader kan zijn, zijn: ijslanders en de shetlander.

Exterieur van de Jakoet

De Jakoet is een klein paardje met een stokmaat tussen de 132 en 140 centimeter. De Jakoet is daarmee een pony. De pony is compact gebouwd en heeft een lange rug, korte nek, steile schouders en een diepe borst. Als vachtkleur kunnen ze bruin zijn, maar veel vaker komen lichte kleuren voor. Schimmel of een vaalgrijze wildkleur met aalstreep en donkere benen zijn de kenmerken van de meest voorkomende uiterlijke kleuren en aftekeningen.

Impressie van de Jakoet:

Wist-je-datjes over de Jakoet

De Jakoet is uiterst goed toegerust om te kunnen blijven functioneren ondanks de enorme temperatuurverschillen in het leefgebied. Daarom vijf weetjes over de Jakoet en hun aanpassingsvermogen aan het klimaat waarin ze leven:

  • In de zomer kan het maximaal 38 graden worden, maar in de winter kan het wel -70 graden Celsius worden. Om hierin te overleven heeft de Jakoet in de zomer een dunne vacht en in de winter een hele dikke vacht vol met lange haren die zich dicht op elkaar bevinden om warmte vast te houden.
  • Bij temperaturen van -45 graden Celsius weet hij alsnog zelfstandig warm te blijven en voedsel te vinden onder een dikke laag sneeuw.
  • In de winter teert de Jakoet op vetreserves om te overleven. De voorlok beschermt tevens de ogen tegen de sneeuwval en de kou.
  • Het ademhalingsritme gaat bij extreme kou omlaag met maar liefst 50%. Van twintig ademhalingen per minuut wordt het tien of twaalf ademhalingen per minuut.
  • Dat de Jakoet zich in een relatief korte tijd zo aan de extreme pooltemperaturen heeft weten aan te passen is uniek voor een zoogdier. Ter wereld zijn er een aantal paardenrassen die bestand zijn tegen kou, maar geen één is er zover in doorontwikkeld als de Jakoet.
Jakoet

Shutterstock – Fotograaf: Oprea George.

Mee op Poolexpeditie

De capaciteit van de Jakoet om onder barre omstandigheden te overleven, bleef niet onopgemerkt. In het begin van de 20e eeuw werden de paardjes gebruikt in poolexpedities, zoals bij de beroemde expeditie naar antartica door Robert Falcon Scott. In 1911 en 1912 gebruikte hij de paardjes om proviand te verslepen en de sleeën te trekken. De opzichter en paardenverzorger was Lawrence Oates. Helaas mislukte de hele poolexpeditie en zowel de Jakoet als de expeditieleden overleefden de tocht niet.

Het hele verhaal en uitgebreide reisverslag is dankzij het dagboek van Scott bewaard gebleven. De reconstructie van deze poolexpeditie is hieronder te bekijken:

Waar wordt de Jakoet door de lokale bevolking voor gebruikt?

De lokale bevolking, het volk van de Jakoeten, profiteren maximaal van de veelzijdigheid van dit paard. Zo gebruiken ze de allerbeste Jakoet als rijdier, trekdier en lastdier. Deze paarden worden dichter bij de nederzettingen van de lokale bevolking gehouden en in de winter bijgevoerd met hooi. De rest wordt net als een kudde rendieren gehouden en zijn leveranciers van melk (dit wordt door de lokale bevolking gedronken of er wordt koemis van gemaakt), vlees of leer vanwege de schaarste aan grondstoffen in het gebied. De lokale bevolking is dus ook heel afhankelijk van het paardenras en houdt het bestand op peil om te kunnen overleven.

Toekomst van de Jakoet

Om de Jakoet nog beter te beschermen, komen ze tegenwoordig ook in wildreservaten voor, zoals in het pleistoceen park bij Tsjerski. Dit idee past ook in het algehele plan om paarden door heel Europa weer opnieuw te laten verwilderen. Door het behouden van de Jakoet zou deze pony in de toekomst ecologisch gezien de plaats van het uitgestorven wilde toendrapaard kunnen innemen.

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant