-

De bewust nageeflijke ruiter

Arnd Bronkhorst

Is jouw paard wel eens ‘hard’ in de mond? Zit jouw paard links of juist rechts vast? Heeft jouw paard moeite met nageven? Monya Spijkhoven van de Gelukkige Ruiter Academie legt uit wat nageven is en hoe je dit kunt verbeteren.

Aanleuning

Aanleuning. Een magisch woord. Iedere ruiter streeft naar een lichte aanleuning. Een licht contact tussen de hand, teugel en mond van het paard. Evenredig verdeeld. Dus in het ideaalste geval links en rechts helemaal gelijk. Het krijgen lijkt zo eenvoudig, maar kost bloed, zweet en trainen om daar continuïteit in te brengen.

Nageven

Aanleuning ontstaat door nageven. Maar verwar dit niet met die gewenste knik in het hoofd. Het zogenaamde ‘afbuigen’. Want alles wat we vragen van onze paarden is al een soort van nageven. Als we gaan paardrijden dan vragen we van onze paarden dat ze niet schrikken, niet vluchten en niet eten. Dat ze aandacht hebben voor de mens, een klemmend ding om hun buik en iets kouds in hun mond tolereren. Dat ze rondjes lopen met een roofdier op hun rug en over dingetjes heen springen. Ook moeten ze opzij gaan, benen geven, meelopen en stoppen wanneer we willen. De definitie van nageven is erkennen, inschikken en toegeven. Als je dat in paardrijden vertaalt, krijgt nageven pas betekenis als een paard een vraag begrijpt, accepteert en de ruimte krijgt deze te beantwoorden.



Aansluiting

Je kent vast die euforische bubbel wel. Die keer dat alles automatisch lijkt te gaan. Die ons motiveert om een nog betere ruiter te worden. Want die moeiteloosheid… daar willen we meer van! Nageven gaat gepaard met aansluiting. Een paard dat begrijpt dat zijn kleinste antwoord op je vraag gezien en gehoord wordt, sluit zich bij de ruiter aan en geeft na. Hij gaat opzij, buigt af, wijkt, versnelt en stopt. Aansluiting betekent verbinding: zacht worden en met elkaar meebewegen. Hij geeft zich als het ware aan je over. Het is net een dans. Een dans doe je met zijn tweeën.

Nageeflijke ruiter

Een succesvolle dans heeft ook een nageeflijke ruiter nodig. Een ruiter die streeft naar het opheffen van weerstanden. Mentaal en fysiek. Die zich volledig inzet op die verbinding met zijn paard. Die groot en hard niet acceptabel vindt. Nageeflijkheid start dus bij jou. Je kunt het niet geven als je het ook niet kunt zijn.

Verbeter de connectie met je paard

Tip: Check of alles wat je vraagt door het paard begrepen wordt. Heb je soms een stevige hulp nodig, dan is het paard niet bij je aangesloten en andersom. Dan kan hij ook niet nageven. Tenzij onder dwang. Richt daarom je aandacht op verkleinen. Van al je hulpen en vragen. En beloon het kleinste antwoord direct. Zo neem je bewust je communicatie onder de loep. En verbetert de connectie met je paard

Bron: Bitmagazine.nl

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant