-

Paardenmaatjes: Lika & Marije

Lika & Marije
Lika Barth

Je vriendin, moeder, opa, broer of misschien wel je buurmeisje. Iedereen kent wel zo’n onmisbaar paardenmaatje, die voor jou om vijf uur opstaat om mee te gaan naar concours. Hoog tijd om deze toppers in het zonnetje te zetten! Vandaag Lika Barth (18) over haar paardenmaatje en vriendin Marije.

“Twee jaar geleden leerde ik Marije kennen. Ik was toen zestien jaar en kreeg mijn eerste eigen pony Nikah, een net vierjarige Haflinger. Voordat ik mijn pony kreeg, waren we bij een aantal stallen gaan rondkijken. We kwamen uiteindelijk uit bij een stal in Sliedrecht. In de kantine kletsten we met wat mensen over het feit dat we een Haflinger gingen kopen en werden direct doorgestuurd naar Marije. Zij had namelijk een Haflinger, Summer, en iedereen zei dat we maar even met haar moesten gaan praten. Dit deden we dan ook. Ik herinner me onze eerste ontmoeting nog goed, Marije had alle kleuren van de regenboog in haar haren. Ze had zelf een jonge pony gekocht en overtuigde ons om hetzelfde te doen.

Een tijdje later op 30 augustus 2015 was het dan zover, Nikah was onderweg. Ik was ondertussen al op stal en stond samen met Marije bij het hek te wachten. De maanden die erop volgden waren best pittig. Nikah was nog erg jong, waar ik totaal geen ervaring mee had. Gelukkig stond mijn reddende engel Marije vanaf dag één al voor me klaar. Ik werd bedolven met informatie. Zo gaf ze me tips en tricks over hoe ik hem het beste aan kon pakken, waar ik op moest letten met het zadel en zijn hoofdstel en hoe ik hem het beste kon wassen, omdat hij een monstertje was en vaak van de spuitplaats rende. Ik merkte ook in het begin dat Nikah last had van zijn spieren tijdens de training. Hij was stijf en ik wist niet wat ik hiertegen moest doen. Marije hielp me overal mee. Al vanaf het begin liet zij mij zien hoe ik hem het beste kon opvoeden, zodat ik er een leuke pony aan over zou houden.

Marije hielp mij daarnaast ook mijn angsten te overwinnen en nieuwe dingen te proberen, zoals longeren met dubbele lijnen en zonder zadel rijden. Toen ik Nikah net kreeg, moest ik nog een maand wachten tot ik het zadel kreeg. Toen we de eerste keer gingen rijden, kwam ik er al snel achter dat hij niet gewend was aan een grote bak vol met paarden. In tien minuten tijd ben ik er zo’n vier keer afgevallen. Nikah is erg braaf, maar was toen gewoon in paniek. Ondanks dat ik dat wist, was ik toch wel wat angstig geworden. Ik kreeg hulp van een instructeur en ging Nikah veel longeren. Marije heeft me geholpen meer vertrouwen te krijgen in mijn pony door zonder zadel te gaan rijden. Dit hebben we natuurlijk eerst opgebouwd door te rijden met een dekje en een longeersingel, die ervoor zorgde dat ik niet weg schoof. En uiteindelijk reed ik dan zonder zadel, maar ook zonder dekje op zijn blote rug! Doordat ik dit vertrouwen heb opgebouwd met Nikah dankzij Marije, heb ik mijn angst overwonnen.

Uiteindelijk verhuisden we allebei naar een andere stal. Maar tot op de dag van vandaag is zij nog steeds mijn beste paardenmaatje. We zien elkaar en elkaars pony’s nog ontzettend vaak en ik rijd zo nu en dan ook nog eens op haar ‘maflingertje’. Ik heb er niet alleen een handig stalmaatje aan over gehouden, maar ook een hele goede vriendin en daar ben ik heel dankbaar voor!”

Heb jij ook een paardenmaatje die het verdient om in het zonnetje gezet te worden? Schrijf dan snel een mail naar bit@eisma.nl en wie weet komt jou verhaal wel op bitmagazine.nl.

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant