-

Paardenmaatjes: Cheyenne de Hilster & Miranda Ruijten

Cheyenne en Miranda
Cheyenne

Je vriendin, moeder, opa, broer of misschien wel je buurmeisje. Iedereen kent wel zo’n onmisbaar paardenmaatje, die voor jou om vijf uur opstaat om mee te gaan naar concours. Hoog tijd om deze toppers in het zonnetje te zetten! Vandaag Cheyenne de Hilster (21) over haar paardenmaatje en vriendin Miranda.

“Miranda is voor mij een echt paardenmaatje geworden. Ongeveer vijf à zes jaar geleden kwam zij met haar paard Odessa nieuw bij ons op stal Zuidwerve in Koudekerke staan. In het begin was ik erg bang voor haar merrie, omdat ze nogal pittig is en ik dat niet gewend was. Wanneer ze in de buitenbak stond, waar de paarden in de winter als groep staan in plaats van op de wei of paddock, was ze echt het baasje in de groep en gaf hierdoor wat bokjes en maakte geluidjes om dit aan te geven. Odessa gaf me dus het gevoel dat ik voor haar uit moest kijken, maar achteraf bleek ze heel lief te zijn. Miranda en ik werden al snel vriendinnen. Ze hielp me met rijden op mijn draver merrie Lin en langzamerhand hielp ze me zelfs van mijn angst voor buitenritten af.

Deze angst had ik opgebouwd met mijn vorige KWPN-merrie Lesley, die ik nog had toen Miranda bij ons op stal kwam. Lesley was wat angstiger dan Lin en was niet gewend aan buitenritten. Ze durfde niet naar buiten en wilde het terrein moeilijk af. Ik durfde haar dan ook niet te dwingen dit wel te doen. Miranda heeft me hierbij geholpen, maar toen we op buitenrit gingen met meerdere paarden ging het mis. Zowel het paard van Miranda als die van mij waren wat drammerig. Miranda besloot om Odessa in een drafje wat meer voorwaarts te rijden. Dit pakte helaas niet goed uit aangezien de andere paarden erachteraan begonnen te rennen en op hol sloegen. Een ander meisje die mee reed, sprong van haar paard, waardoor het paard zonder ruiter door bleef galopperen. Na dit voorval was ik als de dood voor elke stap die we buiten het erf zetten. Miranda heeft me stap voor stap weer het vertrouwen in mijn paard gegeven door mij onder andere ook op haar paard te laten rijden. Want als je het op de ene durft, dan waarom niet op de ander? Dus door logisch na te denken en te doen heeft ze me van deze angst afgeholpen en rijden we nu hele bosritten samen.

Met Odessa heeft ze mij ook van de angst voor andere paarden afgeholpen. Ik was eerder door een val bang geworden voor andere paarden. Maar Miranda liet mij inzien dat ondanks Odessa misschien niet altijd de makkelijkste is en toch ook wel een beetje een druktemaker, je er wel op kunt rijden. Miranda vertrouwde haar paard en mij voor de volle honderd procent. Door les te krijgen op Odessa, heb ik beter en met meer vertrouwen leren rijden op mijn eigen paard. Daarnaast was Miranda er voor me toen mijn vorige paard Lesley plotseling overleed, ook al was dat ook voor haar een klap. Ze heeft mij en mijn moeder enorm geholpen om dit verdriet te verwerken en daarna met het uitzoeken van een nieuwe liefde.

Miranda staat altijd voor me klaar, helpt me enorm om samen met mijn nieuwe merrie te groeien in vertrouwen en rijvaardigheid. Dankzij haar kan ik nu zelfs alleen een bosrit maken en dat betekent erg veel voor mij. Miranda is een goede vriendin van me, ook buiten de paarden om. Ik heb erg veel aan haar te danken, ze heeft me zo veel geholpen de afgelopen jaren zonder er ooit iets voor terug te vragen. Dit vind ik heel mooi van haar en daar verdient ze wel wat meer waardering voor. Ik zou me het paardrijden dan ook bijna niet zonder haar kunnen voorstellen.”

Heb jij ook een paardenmaatje die het verdient om in het zonnetje gezet te worden? Schrijf dan snel een mail naar bit@eisma.nl en wie weet komt jou verhaal wel op bitmagazine.nl 

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant