-

Drama als gevolg van resistentie tegen ontworming

Kim-Jo ervaarde de gevolgen van resistentie tegen wormiddelen

Resistentie tegen ontworming. We hebben er allemaal wel eens van gehoord. Maar dat het echt hele ernstige consequenties kan hebben, ervaarde Kim-Jo Kesteloot. Zij vertelt haar verhaal.

Gezondheid

“Mijn paarden zijn mijn dierbaarste bezit”, vertelt Kim-Jo Kesteloot. “Hun gezondheid komt voor mij altijd op de eerste plaats. Wanneer ze ziek zijn, worden ze dagelijks met de grootste zorg gemonitord. En toch stonden we begin dit jaar voor een medisch raadsel dat heel wat ravage heeft aangericht op onze manege. Wat begon met één veulen dat in korte tijd 60 kilo afviel, eindigde bij verschillende paarden met de droevige diagnose: resistentie tegen ontworming.”

Plots erg ziek

Kalimoxo, ons veulen van 9 maanden, werd in januari plots erg ziek. Het dier viel in drie weken tijd maar liefst zestig kilo af. Nochtans krijgen onze paarden het hele jaar door gevarieerde voeding en geven we hen het supplement proferm, nutribiome en Bionite s van Agriton om hun darmflora te versterken. Ook voor het ontwormen van onze paarden doen we standaard aan mestonderzoek: gedurende vier opeenvolgende dagen wordt de vers gevallen mest gecontroleerd en onderzocht in een laboratorium.

Aan de hand van die resultaten wordt er dan bepaald welke ontwormingsbehandeling er nodig is voor het specifieke paard. Die behandeling varieert namelijk afhankelijk van het paard, het seizoen en het weidemanagement. Hier ook volgens de principes van Agriton. Biologische diversiteit en fermentatie. Na het ontwormen blijven onze paarden 48 uur op stal. Hun mest wordt steeds in zakken naar het containerpark gebracht.

Veulens vatbaarder voor wormen

Veulens zijn sowieso meer vatbaar voor wormen. Toen Kalimoxo sterk begon te vermageren, werd hij op aanraden van de thuisdierenarts geschoren. Dan gaat er namelijk minder energie naar de vacht. Het veulen werd op zes maaltijden per dag gezet, kreeg een baxter op stal en er werden bloed- en andere onderzoeken op hem uitgevoerd. Helaas hielp het niet: plots begon zijn haar te groeien, zoals bij een paard met Cushing.

“Hij kon niet meer opstaan”

In één week tijd ging Kalimoxo zo hard achteruit dat hij niet meer kon opstaan. Hij was erg verzwakt en zijn mest veranderde van vast naar waterig. Daarop werd hij naar de praktijk van de dierenarts gebracht. We hebben de dierenarts carte blanche gegeven. De temperatuur en hartslag van het veulen waren veel te hoog. Het zou erop of eronder worden… Na een intensieve behandeling van vijf dagen waarin baxters werden toegediend, raakte Kalimoxo er gelukkig bovenop. Opluchting! Ongetwijfeld ook door zijn mentale kracht: de kans dat hij het zou halen was klein.

“Identieke symptomen”

Maar terwijl Kalimoxo bij de dierenarts was, begonnen twee andere veulens – Poulains Ricoco en Poulains Rafiki – identieke symptomen te vertonen. Opnieuw ondernamen we meteen actie: de veulens werden geschoren en naar de thuispraktijk van de dierenarts gebracht. Helaas kregen we ditmaal slecht nieuws… Mijn hart brak wanneer we na drie dagen afscheid nemen van Rafiki. Het was ons beste veulen van 2021: hij had al prijskampen gewonnen, had een hoge waarde, er werd maar liefst 30.000 euro voor hem geboden.

Niet dat ik hem wilde verkopen. Op Rafiki had ik jaren als fokker en ruiter gewacht. Hij had mij drie generaties gekost. Maar deze strijd had hij verloren… De dierenarts had zelf die beslissing genomen om Rafiki te laten gaan. Hij was te verzwakt. Hoewel hij thuis nog een temperatuur van 38,2°C had, was die ’s avonds al naar 34,4°C gedaald. Zijn hartslag was eerst versneld en vervolgens vertraagd. En ook bij hem was vaste mest in mestwater veranderd.

Mest- en bloedonderzoek

Het verdriet hakte er bij ons diep in, maar we waren tegelijkertijd ook erg bang. Zijn onze andere paarden nu ook in gevaar? De dierenarts is vervolgens naar de manege gekomen. Bij alle paarden werd bloed afgenomen, de conditie bestudeerd en een mestonderzoek uitgevoerd. De resultaten van de bloedonderzoeken kwamen 48 uur later en waren opnieuw alarmerend. Er werd beslist om acht paarden naar de Universitaire Dierenkliniek Gent te brengen. Poulains Nanou, Poulains Roxy, Lalalande des Concessions, Hydgy des Concessions, Poulains Havana, Poulains Ricoco, Poulains Kalimoxo en Hippios Ca Can verlieten op hun beurt onze manege.

Resistent

Op de dienst Inwendige Ziekten in Gent werden de paarden op alle mogelijke manieren onder de loep genomen: via echografie, bloedonderzoek, parasitair mestonderzoek, algemeen onderzoek, tandenonderzoek, hoevenonderzoek, analyse van het hooi, analyse van de weidebodem en analyse van het krachtvoer. Na twee weken kwam er eindelijk duidelijkheid: de paarden waren resistent tegen moxidectine en praziquantel. Dat zijn bestanddelen die aanwezig zijn in alle zware ontwormingsmiddelen.

Insijpelende behandeling

Daarop werd er gestart met een insijpelende behandeling. Hierbij worden geleidelijk kleine hoeveelheden product toegediend zodat paarden geen drop krijgen. Zo laten de wormen zich geleidelijk los van de darmwand. Indien het product sneller toegediend zou worden, krijgen paarden koliek. Dat was initieel ook het geval bij Poulains Havana, maar dat kon gelukkig verholpen worden. Daar boven op nog twee paarden kregen een slokdarmverstopping. Gelukkig zijn ook zij erbovenop gekomen. Minder goed nieuws was er voor Nanou, onze vijfjarige merrie. Haar hebben we met pijn in het hart moeten laten inslapen.

Geen zekerheid

Begin maart mochten de eerste paarden opnieuw naar huis. Ze kregen een voedingsplan, ontwormingsplan en managementplan mee. Tot op de dag van vandaag volgen we dat nog steeds nauwgezet op. Maar wanneer er zo’n vreselijke feiten gebeuren, stel je jezelf wel de vraag hoe het zo fout is kunnen lopen. Zekerheid daarover hebben we helaas niet. We vermoeden dat een gebrek aan diversiteit van onze weilanden aan de basis ligt. Dezelfde paarden lopen het hele jaar door op dezelfde weide.

We gaan nu testen of we daar verandering in kunnen brengen. Zo komt er een herder met zijn schapen, de biodiversiteit wordt vergroot en we blijven onze weiden verder biologisch onderhouden. Verder zetten we in op stripbegrazing, paddockparadise, het behandelen van de grond met het biologisch gesteente Vulkamin. We gaan ook voor een grotere verscheidenheid aan paarden, planten en bomen met struiken dit in verschillende weiden. We willen echt alles proberen om de droevige cyclus te doorbreken.

Crowdfunding

Het spreekt voor zich dat de intensieve behandeling van onze paarden een erg hoog kostenplaatje met zich heeft meegebracht. We zijn dan ook gestart met een crowdfunding om alle kosten te kunnen dekken. Om ons doel van 36.000 euro te bereiken, hopen we 36.000 mensen te vinden die bereid zijn één euro te doneren. Een klein gebaar dat voor ons een wereld van verschil uitmaakt! Bovenal wil ik mijn verhaal ook met andere paardenliefhebbers delen om hen waakzaam te maken. Ik hoop oprecht dat niemand zijn paarden zo moet zien afzien.

Over Kim-Jo Kesteloot

  • 30 jaar
  • Sinds 2014 eigenaar van rijschool Poulains
  • Horse development en coaching
  • Lezingen en hippische events / demo’
  • Training en uitbrengen van eventing- en dressuurpaarden

HELPEN? Wie onze paarden financieel wil helpen, kan dit doen via deze link: Gofundme.com.

Foto’s: Lieven Hoste