-

Achterhoek: Paradijs voor paardenliefhebbers

De Achterhoek; een geliefde bestemming voor vakantiegangers en dagjestoeristen. Dat is niet zo gek, want deze parel in het oosten van Nederland heeft een hoop te bieden. Zo ook voor de paardenliefhebber. Het aanbod van ruiterpaden is een aantal jaren geleden uitgebreid met onder andere een bewegwijzerd ruiternetwerk van maar liefst 230 kilometer in Nationaal Landschap Winterswijk. Bit-redacteur Tamara Buunk zadelde haar paard om dit prachtige gebied zelf te ontdekken en dat leverde een verrassende tocht op.

De grootste ruiternetwerken in de Achterhoek zijn te vinden in het Grote Veld, Het Montferland, Aalten en Winterswijk. In de drie laatst genoemde gebieden wacht je een knooppuntennetwerk waarbij je op internet heel eenvoudig je eigen route kunt uitstippelen. Onderweg zorgen de paaltjes ervoor dat je de knooppunten met elkaar verbindt, zodat je niet verdwaald in het 22.000 hectare grote gebied.

Op een zondag sta ik met een routekaart in mijn hand en een uitgestippelde rit, gedownload van het internet, klaar om de 18,5 kilometer lange tocht door het Winterswijkse Woold en Brinkheurne te verkennen. ’s Ochtens heeft het nog flink geregend, maar zodra ik mijn paard opzadel breekt de zon door. De regen zorgt ervoor dat de geuren uit de natuur zich verspreiden. We hebben er zin in! Zeker nadat we bij de startlocatie aankomen. De tocht begint bij Berenschot’s Watermolen, een plek waar je niet alleen heel goed kunt parkeren met je trailer, maar ook direct een stukje geschiedenis uit Winterswijk meepakt. In de eeuwenoude watermolen uit 1652 is nu een restaurant gevestigd. De perfecte plek om een kop koffie te drinken op het terras of in de molen zelf, wanneer je een lange trailerrit achter de rug hebt of na de tocht even wilt uitblazen.

Buitenlandse allure

Nadat we de watermolen met origineel rad even van dichtbij hebben bekeken is het echt tijd om te gaan. Het eerste stuk van de route is al direct adembenemend mooi. We rijden door natuurgebied Bekendelle; waar bossen worden doorkruist door riviertjes en je –met een beetje geluk– een ijsvogel of grote gele kwikstaart spot. Dat geluk hebben wij niet, maar dat maakt de eerste ervaring met de route er niet minder op. Even lijkt het namelijk of we in het buitenland zijn. Dit belooft nog wat voor de rest van de route. We stappen verder en komen niet veel later aan bij de eerste zandweg. De eerste van velen, zo blijkt later. Ik laat mijn paard even lekker de benen strekken. Ze heeft er zin in. De tocht gaat richting buurtschap de Brinkheurne, waar we niet veel later de Borkense Baan oversteken. Wanneer je goed kijkt zie je de contouren van de oude spoorlijn, die het Duitse Borken ooit verbond met Winterswijk, nog terug in het landschap. Tegenwoordig is het een natuurgebied met een bijzondere flora en fauna.

De diversiteit in het coulisselandschap is in het eerste gedeelte van de tocht al terug te zien. Glooiend landschap, eeuwenoude paden, kabbelende beekjes en de bomen en struiken in bloei, zorgen ervoor dat ik soms even helemaal afdwaal met mijn gedachten. Wat is dit mooi! De voor Winterswijk typische Scholtenboerderijen staan fier in het landschap waardoor het soms lijkt of de tijd hier stil heeft gestaan. Maar heel lang tijd om af te dwalen met mijn gedachten heb ik niet. De zandwegen blijven zich maar opvolgen en mijn paard geeft toch echt aan dat het tijd is voor wat actie. Op het moment dat we willen aandraven vliegt er pal voor ons een koppeltje wilde fazanten op. Als je het over natuur hebt! Nadat we samen van de schrik zijn bekomen draven we weg, langs weilanden waar koeien vredig staan te grazen met verderop een koppel spelende jonge paarden. We nemen het tempo weer wat terug wanneer we bij een boerderij aankomen. En ook hier lijken we terug in de tijd te gaan. De wapperende was aan de waslijn, een schapenram aan een tuur in de berm. Hier kan het gewoon!

Wapperende manen

Net wanneer ik dacht dat we vast nog wel een stukje harde weg tegenkomen, draaien we een eindeloos lange zandweg op. Saai? Zeker niet! We galopperen aan. De wind suist om mijn oren, de wapperende manen van mijn paard voor me en twee oren die vol enthousiasme naar voren gedraaid zijn. Volgens mij geniet mijn paard net als ik enorm van deze rit. Hoewel het een zondag is en we boffen met het weer, kom je hier geen auto tegen. Het enige dat we ervaren is een oorverdovende stilte en de natuur die op haar mooist is. De lanen en bossen worden geflankeerd door het fluitenkruid dat volop in de bloei staat en brem die stralend geel is.

De regen van de afgelopen tijd heeft er voor gezorgd dat de riviertjes en beekjes vol water staan. Je hoort het kabbelende water. Maar ook de zandwegen zijn op sommige plekken ondergelopen. Dat betekent vol in galop erdoor heen. De modder spat ons om de oren. Zo pakken we toch nog een beetje water mee. Hoewel deze route geen doorwaadplekken heeft, zijn er in het ruiternetwerk in de Achterhoek genoeg plekken te vinden waar deze wel zijn. Speciaal aangelegd voor ruiters en menners. Net als plekken met hindernissen en een heus crossbos.

Langzaamaan trekken we steeds verder het Woold in en voor we het weten doemt er een groot bord met een slagboom voor ons op. We hebben de Duitse grens bereikt. De plek waar eens commiezen patrouilleerden om smokkelaars op te sporen, is nu een geliefde omgeving voor wandelliefhebbers. De oude smokkelpaden lenen zich daar uitstekend voor. Maar ook vanaf de rug van mijn paard is het mooi om te zien hoe het veengebied zich weer herstelt. Zo moet het grensgebied er eeuwenlang uit hebben gezien; natte veengebieden, moerasbossen en velden waar kruiden volop de kans krijgen tot bloei te komen.

Historisch Winterswijk

Net op het moment dat ik denk dat het wel fijn zou zijn om zelf de benen even te kunnen strekken, staan we bij onze pauzeplek: Roerdinkhof. Een geliefde plek om even uit te blazen of te genieten van het cultureel erfgoed. Dat blijkt ook wanneer wij aan komen stappen. Het terras zit –met de coronamaatregelen in acht genomen– vol. ‘Eigentijds genieten in een stukje middeleeuws Winterswijk’ prijkt er op een bord. Dat gevoel wordt versterkt door de verzameling van gebouwen dat je hier vindt. Niet zo verwonderlijk, want de geschiedenis van dit Scholtengoed gaat terug tot 1225. In de oudste schuur van Nederland ̶ die dateert uit 1544 ̶ is nu een boerderijrestaurant gevestigd. Even uitblazen in een stukje geschiedenis. En wil je langer van het gebied genieten, dan kan dat hier ook. Roerdinkhof biedt diverse accommodaties aan om te overnachten waarbij je ook je paard kunt stallen.

Duitse invloeden

Na een rustmoment vervolgen we onze rit. Mijn paard bruist nog steeds van de energie en vindt het wel weer tijd om even het tempo op te voeren. Dat treft, want we staan direct weer op een lange zandweg. We galopperen weg en aan het eind van de zandweg, voordat we rechts afslaan, staan we opnieuw oog in oog met de Duitse grens. Oostelijker Nederland in kan bijna niet. De Duitse invloeden zijn ook weer merkbaar wanneer we niet veel later, midden tussen de bossen, een prachtig zandpad opdraaien; de Oude Bocholtsebaan. Opnieuw een spoorlijn die in het verleden Duitsland met Nederland verbond. Dit keer Bocholt en Winterswijk. In de jaren 30 van de vorige eeuw is de spoorlijn al opgebroken, nu is het al decennialang een kilometerslange zandweg waar twee wachterswoningen herinneren aan vroegere tijden. En de zandweg? Die nodigt natuurlijk uit om nog even fijn een stuk te draven of te galopperen, zonder gestoord te worden door auto’s. Even helemaal alleen samen met mijn paard. Zo komen we steeds dichterbij ons eindpunt. Het einde van een tocht die op veel punten indruk heeft gemaakt. Achter elke bocht staat weer een nieuwe verrassing te wachten. De vergezichten over het glooiende coulisselandschap, de eeuwenoude lanen, de Scholtenboerderijen, de prachtige natuur en eindeloos lange paden waar je niemand tegenkomt. Voor mij een tocht om niet snel te vergeten. Ik ben nu al benieuwd of de andere tochten van het ruiternetwerk net zo indrukwekkend zijn. Wie weet komen we er gauw achter.

Indrukwekkend ruiternetwerk

De Achterhoek is al decennialang een geliefd gebied om op de paardenrug of vanaf de bok te verkennen. Een aantal jaren geleden werd door een groep vrijwilligers en met de steun van Achterhoek Toerisme en de provincie Gelderland het ruiternetwerk verbeterd. De inspanningen resulteerden in een indrukwekkend knooppuntennetwerk in de regio’s Aalten en Winterswijk van maar liefst 230 kilometer. Het Montferland kent ook een knooppuntennetwerk en verschillende bewegwijzerde ruiter- en menroutes doorkruisen natuurgebied Het Grote Veld. Routekaartjes, waarmee je eenvoudig je eigen route plant, zijn verkrijgbaar bij de lokale VVV’s en ondernemers in de regio. Ook kun je de verschillende routekaartjes thuisgestuurd krijgen als je je aanmeldt voor de nieuwsbrief op Outdoorachterhoek.nl. Hier vind je tevens allerhande informatie over paardrijden in de Achterhoek.

Paardrijden in de Achterhoek; de routes

Ruiters en menners kunnen samen met hun paarden in de Achterhoek uren en dagen genieten van honderden kilometers aan ruiterpaden. Stuk voor stuk geleden in bijzondere gebieden. In ruiternetwerk Aalten-Winterswijk kom je bosjes, lanen, moerassen, houtwallen en af en toe hoogveen tegen. Het netwerk van 230 kilometer lang bestaat vooral uit verkeersluwe wegen en biedt je veel variatie. Ook in het grootste bosgebied van de Achterhoek, Het Grote Veld, is het heerlijk rijden. Het ene moment rij je door dicht sparrenbos, terwijl je niet veel later uitkijkt over weilanden met karakteristieke boerderijtjes en in de verte landgoederen en kastelen. Het Montferland trakteert je op een heuvellandschap omzoomd door goudgele akkers. Zo galoppeer je door dichte naaldbossen om niet veel later uit te kijken over uitgestrekte heide- en korenvelden.

Overnachten met je paard

Met honderden kilometers aan verkeersluwe en goed onderhouden ruiter- en menpaden, raak je in de Achterhoek bijna niet uitgereden. De regio leent zich dan ook uitstekend voor een weekendje weg of een langer verblijf. Met je paard natuurlijk! In de Achterhoek zijn paard, ruiter en menner welkom en heb je de keuze aan tal van overnachtingsmogelijkheden zoals appartementen, groepsaccommodaties, campings en B&B’s waar ook stallen, weides en voer voor jouw paard beschikbaar zijn.

Overnachten kun je op de volgende plekken:

Aalten

  • Hippisch Centrum de Achterhoek
  • Boerderijcamping De Neeth
  • Winterswijk
  • B&B Scharrelhof
  • Roerdinkhof
  • Boerderijcamping Kortschot

Groenlo

  • Het Reirinck

Vorden

  • De Wildenborcherhof

Hengelo (Gld.)

  • B&B Het Bospaard

Kijk voor meer informatie op: www.paardrijdenindeachterhoek.nl