-

Overleefd: Gat in meniscus

In deze rubriek lees je bijzondere verhalen van paarden of pony’s die een engeltje op hun schouder hadden. De paarden hebben iets ernstigs meegemaakt en er op wonderbaarlijke wijze niet veel aan over gehouden. Lees over Odinn, het paard met een gat in zijn meniscus.

Iris Cools (37) & Odinn

Odinn is de IJslander van Iris en wordt bijna 18. Odinn is een echte grappenmaker, super lief, erg sociaal en vindt alles leuk. Hij is een echte alleskunner. De band tussen Iris en Odinn is erg sterk en is, na de blessure, alleen maar sterker geworden.

Op 3 november 2013 haalde Iris Cools haar IJslander Odinn kreupel van stal. Omdat er een kras op de muur zat is het vermoeden dat het paard zich vast heeft gerold. Iris dacht eerst aan een eenvoudige kreupelhoud en keek het even aan. Omdat de knie rechtsachter dik was en niet dunner werd, besloot Iris haar paard toch naar de kliniek te brengen. Daar werden röntgenfoto’s gemaakt. Op de röntgenfoto’s was niks bijzonders te zien. Iris kreeg het advies Odinn op rust te zetten. Half december was de situatie nog niet verbeterd. Iris ging terug naar de kliniek om een echo te laten maken van de knie van Odinn.

Gat in de meniscus

Odinn had een gat in zijn meniscus en een band flink opgerekt, het zag er niet best voor hem uit. “Uiteindelijk zijn we een paar dagen later naar een andere kliniek gegaan voor een second opinion.  We konden gewoon niet geloven dat hij nooit meer beter zou worden. Helaas kregen we daar hetzelfde nieuws, opereren was niet mogelijk en de enige mogelijkheden die we kregen waren ontstekingsremmers inspuiten of euthanasie”, vertelt Iris. Odinn was volledig afgeschreven. De kans dat hij pijnvrij door het leven zou kunnen als weidemaatje was ook erg klein. Iris wilde niet opgeven en Odinn een kans geven. “Omdat Odinn al vaker bewezen had dat hij een vechter was gingen we voor de ontstekingsremmer. Een week na het inspuiten van de knie kwamen we via onze instructrice bij een andere dierenarts terecht. Deze keek verder dan de reguliere zorg. Van hem kregen we 2 zalfjes om de knie van Odinn in te smeren en medicatie voor door het voer. Ook moest Odinn op een speciaal dieet.” Odinn werd op een klein stukje wei gezet. Met de dag werd de knie van Odinn dunner en hij begon steeds beter te lopen. Na 6 tot 8 weken was de ontstekingsremmer uitgewerkt. Het been van Odinn bleef dun.

“Odinn stond alleen op een klein stukje weide, met een rustige Tinker als buurvrouw. Toen ik op een ochtend bij de wei kwam stond Odinn bij de Tinker in. Hij is over een omheining van 1.30 meter gesprongen! Ik was even bang dat hij hierdoor weer achteruit zou gaan, maar hij heeft er niks aan overgehouden.”

Opbouwen

Omdat het steeds beter ging met Odinn nam Iris in februari contact op met de kliniek. De dierenarts was erg verbaasd dat Odinn zo goed reageerde op de ontstekingsremmer. Iris: “Door de ernst van de blessure had de dierenarts dit niet zien aankomen. Zij vertelde dat, wanneer de knie van Odinn 6 weken na het inspuiten nog dun was, hij het op eigen kracht deed en we mochten gaan kijken hoe hij op beweging zou reageren. We wandelde elke dag en bouwde dit steeds verder op. Ook de wei werd steeds iets groter gemaakt. Naast de dierenarts waren ook de osteopaat en hoefsmid verbaasd dat Odinn geen tekenen van scheefheid leek te hebben. Iris was erg blij dat haar paard pijnvrij door het leven zou kunnen.

“Na een aantal maanden hadden we het wandelen aardig opgebouwd en eind mei kregen we groen licht van de dierenarts om onder het zadel met hem te gaan stappen. Dat was voor zowel Odinn als voor ons een enorme verademing. Hij was inmiddels zo goed gaan lopen dat we hem amper bij konden houden met wandelen. Het rijden hebben we langzaam opgebouwd. Zonder ook maar één terugval kon ik in september een uur met hem op buitenrit en liep hij in alle 4 zijn gangen goed.”



Een jaar na de vondst van het gat in de meniscus gingen Iris en Odinn voor controle terug naar de kliniek voor controle. Het gat zat er nog, en dus bleef de kans het gewricht in elkaar zou klappen. “Het kon elke dag einde verhaal zijn, en dus plukte we de dag. De laatste dag kwam alleen niet”, aldus Iris.

Hoe is het nu?

Een aantal jaar na de blessure van Odinn werd Iris gebeld door de dierenarts. Voor haar studie zocht ze een paard met een bijzondere blessure. Iris en Odinn gingen naar de kliniek voor röntgenfoto’s en een echo. In eerste instantie was het gat in de meniscus onvindbaar. “De dierenartsen grapte nog of we wel het goede been hadden. Uiteindelijk vonden ze de blessure. Het gat was opgevuld met weefsel. Dit verklaarde ook meteen waarom zijn gewricht niet in elkaar is geklapt. Ook heeft Odinn er geen artrose aan overgehouden.”

Het doel was om Odinn pijnvrij op de wei te  zetten en dat doel is door Iris ruimschoots gehaald. Inmiddels loopt Odinn al 7 jaar niet meer kreupel en wordt hij actief gereden. Iris is ervan overtuigd dat je paard rust en de tijd om te herstellen geven hele belangrijke punten zijn om je paard er weer bovenop te krijgen.

In Bit 281 vind je meer portretten van paarden die een engel op hun schouder hadden.

Wil je jouw paard ook opgeven voor deze wekelijkse online rubriek? Mail dan naar Redactie@bitmagazine.nl. (tav Rubriek Overleefd).

Bron: Bitmagazine.nl

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!