-

Verzamelen: een gevoel dat je iedereen toewenst

Arnd Bronkhorst

We kennen allemaal wel de term ‘verzameling’. Dressuuramazone Coby van Baalen vertelt over iets wat zwaar is voor het dier en moeilijk voor de mens.

Wat is het?

“In de dressuur bedoel je met verzamelen dat het paard in tempo langzaam gaat en de beweging van de achterbenen juist actiever wordt. Ze buigen meer, worden onder het paard gezet, waardoor hij van achteren zakt. Zo rijst de voorhand vanzelf meer en maken de voorbenen verheven passen. Een goed verzameld paard is een prachtig gezicht.”

Hoe voelt het?

“Zitten op een verzameld paard is een heerlijk gevoel. Je wordt echt gedragen, alles voelt makkelijk en licht. Iedereen zou eigenlijk eens op een ervaren paard moeten rijden om het mee te maken. Zelf narijden? Daarvoor moet je de grondbeginselen goed voor elkaar hebben. Verzameling is de laatste van de zes africhtingsbegrippen (tact, Lossgelassenheit, aanleuning, swung, rechtrichten en verzameling). Je moet dus eerst die andere vijf dingen kunnen voor je eraan toe bent. Het is geen beginnerswerk, want je moet perfect stil zitten. Stil, maar wel meegaand, zonder dat je onbedoeld hulpen geeft door te klemmen bijvoorbeeld. Verzameling is niet bedoeld voor jonge paarden. die zijn er nog niet sterk genoeg voor. Je stuurt een klein kind toch ook niet meteen naar de universiteit?”

Hoe krijg je het?

“Als je zover bent dat je je paard met Schwung rechtgericht kunt laten lopen, kun je hem motiveren meer gewicht op zijn achterhand te dragen. Dat doe je door veel overgangen en tempowisselingen te maken. Zet de Swung naar voren om in draagkracht met halve ophoudingen. Dat wil niet zeggen dat je je paard met de hand op de rem trekt. Het is een zachte vorm van tegenhouden, een kort inwerken met je lichaam, zit, benen en handen. Die hand moet vooral ademend blijven, dus meteen daarna weer ontspanning bieden, zodat het paard wel terugkomt op de hulp, maar niet verstrakt. De energie die in je paard zit en voorwaarts gaat, houd je als het ware tegen, zodat je op de plaats omhoog werkt. Voorwaarts is een must voor verzamelen. Als je dat niet kunt, kun je ook nooit een actief achterbeen onder laten treden. Om de verzameling te behouden moet je afwisseling bieden. Rijd het niet te lang achter elkaar, want het is zwaar voor het paard. Ga tussen door weer lekker voorwaarts-neerwaarts. Door oefeningen maak je je paard sterker. Spieropbouw kost tijd. Je moet een paard niet overvragen. Wanneer ben je te ver gegaan? Als hij het minder doet. Ga dan weer een paar stappen terug in de africhting, ga de grondbeginselen opnieuw af. Dat rijtje van zes begrippen moet je steeds opnieuw in de juiste volgorde doen. Eerst het één, dan pas het volgende. Daarna loopt alles logisch in elkaar over en vult het een het ander aan. Forceren heeft geen enkele zin. Pas goed op dat je paard niet traag wordt. Dan krijg je zo’n rare zweefdraf, die door sommige mensen voor verzameling wordt aangezien. Maar daar heeft het niets mee te maken.”

De meest gemaakte fout

“Door te veel met de hand in te werken blokkeer je de beweging van het achterbeen. Het paard gaat trager en draagt niet meer. Meestal gaat dan ook de tact verloren. Goede instructie kan je daarvoor behoeden, maar ik merk ook dat veel ruiters de theoretische kennis missen. Er zijn genoeg goede boeken.”

Dit is een samenvatting van een artikel uit Bit 105. Dit nummer is online na te bestellen. 

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!