-

Zo maak je paardrijden onnodig moeilijk voor jezelf

Frank Sorge

Dat paardrijden niet in een dag te leren is, weten we allemaal. Het is hard werken en vergt flink wat doorzettingsvermogen. Toch hebben ruiters soms de neiging het paardrijden nog moeilijker voor zichzelf te maken dan het is. Heb jij je wel eens (onbewust) schuldig gemaakt aan een van de volgende punten?

1. Geen les nemen

Misschien denk je dat je alles al weet wat er over rijden te leren valt. Misschien ben je zelf instructeur en vind je dat jij jezelf het beste les geeft. Misschien vind je lessen zonde van je geld. Wat je excuus ook is: les nemen is ontzettend belangrijk om nog beter te leren rijden, op welk niveau je ook rijdt. Zelfs internationale Grand Prix-ruiters hebben trainers, en die hebben ze niet voor niets.  Bovendien kan het erg motiverend werken om een instructeur te hebben die je opdrachten en tips geeft. Heb je het gevoel dat je niets (meer) bijleert van de lessen die je krijgt, ga dan eens op zoek naar een andere instructeur.

2. Slecht passend harnachement

Een paard kan niet goed lopen met een zadel dat slecht past, maar een ruiter kan op zijn beurt ook geen goede houding aannemen in een zadel dat te krap of te groot is. Een zadel met stevige kniewrongen kan je helpen om een betere beenligging aan te nemen, maar als het zadel niet bij je lichaamsbouw past, kan het je juist in een verkeerde houding ‘dwingen’. Let dus bij het passen van een nieuw zadel niet alleen op hoe het zadel op je paard ligt, maar ook op de houding die jij er in aanneemt.



3. Niet consequent rijden

Paarden zijn gewoontedieren, dat maakt het gemakkelijk om ze hulpen en commando’s aan te leren. Daarbij is het wel belangrijk dat je de hulpen telkens hetzelfde geeft en daarop steeds dezelfde reactie verwacht. Mag je paard de ene keer rustig nog een tiental passen doorstappen nadat je de hulpen voor het halthouden hebt gegeven, maar word je de keer daarop boos als hij niet direct vierkant stil staat, dan zal je paard je boze reactie waarschijnlijk niet begrijpen. Wees dus strikt in je hulpen, en vergeet vooral niet je paard te belonen bij een juiste reactie.

4. Kijkerig zijn… als ruiter

Je paard schrikt telkens in dezelfde hoek. Ruim voordat je bij de hoek komt, bereid je je dus al mentaal voor op een nieuwe schrikreactie door je teugels iets strakker te nemen en dieper te gaan zitten. En zie je wel, je paard schrikt wéér!

Juist omdat je een schrikreactie verwacht, zal je paard in de hoek waarschijnlijk weer schrikken: omdat jij de spanning doorgeeft, bevestig je voor je paard dat er écht spoken in die hoek te zien zijn. Behandel de hoek dus als alle andere drie hoeken in de bak. Houd je paard bezig met opdrachten om de aandacht af te leiden, zoals extra stelling vragen vóór de hoek of een gebroken lijn op de lange zijde ervoor.

5. Emotioneel reageren

Natuurlijk kan het spannend zijn als je paard ineens een sprintje trekt of een jolige bok geeft. De angst om te vallen kent bijna iedere ruiter. Hoewel het dus begrijpelijk is dat je bang reageert als je paard niet doet wat jij wil, maakt dat de situatie vaak alleen maar erger. Door emotioneel te reageren, verlies je voor je paard je rol als betrouwbare leider. Je reageert op de plannen die je paard zelf trekt, in plaats van dat jij bepaalt waar jullie naartoe gaan. En als je paard de leiding eenmaal van je heeft overgenomen, krijg je die steeds minder makkelijk terug.

Wees proactief wanneer je paard zulke streken met je uithaalt: rent je paard met je weg, klamp je dan niet vast in angst, maar stuur hem bijvoorbeeld op een kleine volte tot je weer controle over het tempo hebt.

Bron: Horse Listening

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant