-

Lesgeefblues; lesgeefsituaties & oplossingen

Arnd Bronkhorst

“Ik geef aan wat er moet gebeuren, maar mijn klant lijkt niet te luisteren!” Ook wel eens last van de ‘lesgeefblues?’ Monya Spijkhoven van de Gelukkige Ruiter Academie beschrijft lastige lesgeefsituaties en geeft je tips!

Elke instructeur had ooit een droom: zijn of haar paardenliefde omzetten in een beroep. Vaak krijg je te horen dat het zo mooi is dat je van je hobby je beroep hebt kunnen maken. Dat je het mooiste beroep van de wereld hebt. Dat het zo fijn is dat je zoveel ruiters kunt helpen. Echter het is nooit alleen maar rozengeur en maneschijn. In elk beroep valt er wel eens wat tegen, word je teleurgesteld, loop je tegen grenzen aan en is het soms een worsteling. In elk beroep ja.

Mocht je weer een keer tot je knieën in de modder en regen staan en je afvragen waarom je dit ook al weer wilde, weet dan dat je niet de enige bent! En ja, je paardenliefde overwint dit altijd. Het is namelijk echt een mooi vak: paarden en mensen samen tot ontwikkeling brengen.

Lastige lesgeefsituaties & oplossingen


1 – Ruiter reageert niet op jouw aanwijzingen
Advies instructeur: check hoe jouw ruiter leert en vraag feedback


Soms geef je uitleg en informatie en lijkt dit niet aan te komen. Check of je ruiter wel begrijpt wat je zegt. Een ruiter denkt soms dat ie doet wat je vraagt, maar het ontbreekt aan de juiste dosering of gevoel waardoor je vanaf jouw positie geen effect ziet. Herhaal je vraag, en leg in detail uit. Luisteren, samenvatten en doorvragen.

Onderzoek hoe jouw ruiter het beste leert. Sommige ruiters leren door uitleg via een metafoor, anderen doen dit door visualisaties, weer anderen moeten iets voelen of willen over elke stap nadenken en dit analyseren. Jouw succes als lesgever valt of staat met de wijze waarop je je klant kunt geven wat ‘ie nodig heeft.

2 – Ruiter gaat met je in discussie
Advies instructeur: blijf bij jezelf en vertrouw op jouw kennis

Vaak hebben ruiters al les gehad van andere instructeurs. Dit kan tegenstrijdigheden oproepen. En een mondige, maar soms ook gefrustreerde ruiter kan dit voor je voeten gooien. “Maar DIE instructeur zegt dit.” ”Nu moest ik het eerst ZO doen en van jou weer heel anders!” “Ik hoor van anderen dat het zo moet, en nu is het weer niet goed!”

Onthoud dat iedereen vanuit goede intenties handelt. En dat veel instructeurs dezelfde dingen in andere woorden uitleggen. Dat kan verwarring veroorzaken bij een ruiter. Of een instructeur heeft een ruiter niet goed geholpen en nu is er frustratie, dat wordt op jou afgereageerd.

Vertrouw op je eigen kunnen. Blijf rustig en leg uit hoe jij werkt. Neem het commentaar van de ruiter niet persoonlijk. Het zegt niet iets over jou, maar over de fase waarin de ruiter zit.

3 – Ruiter blijft in de “ja maar”- fase
Advies instructeur: Ja maar is eigenlijk een NEE, blijf creatief binnen grenzen


Elk mens is een gewoontedier. Soms verricht een ruiter handelingen die zich telkens herhalen en die niet bijdragen aan de training. 

Als een ruiter blijft hangen in de JA MAAR-fase, dus eigenlijk een fixed mindset heeft, wees dan creatief. Anders kan een les eindigen in een discussie en een ontevredenheid van beide partijen. JA MAAR kun je pareren door: “ik hoor wat je zegt, denk eens aan het doel dat we vooraf hebben afgesproken en laat me je helpen op mijn manier.” “Door te blijven doen wat je deed krijg je geen ander resultaat!” “Zullen we dit, dit en dit eens proberen? Laat jij me weten of dit voor je werkt.” Ontmoet elkaar halverwege.

4 – Ruiter is erg onzeker en blijft maar roepen dat het aan hem/haar ligt
Advies instructeur: moedig aan


Een paard is niet geholpen bij een ruiter die onzeker is. Dat komt welzijn en effectiviteit niet ten goede. Het is goed dat een ruiter beseft dat er nog veel werk aan de winkel is, echter als dit hem/haar overweldigt kom je als instructeur niet gauw door met je informatie. Dit is ook een fixed mindset.

Moedig je ruiter aan door te benoemen wat hij/zij al WEL kan, wat er al WEL is bereikt, benoem kleine succesjes en laat weten dat alles te leren is, mits in haalbare stappen uitgezet en dat jij daarin gaat ondersteunen.

5 – Ruiter zit in de stress
Advies instructeur: neem de leiding!


Niet altijd alles wordt bij de staldeur achter gelaten. Ook ruiters nemen stress van werk of thuis mee naar de les. Dit kan leiden tot gefrustreerd gedrag. Denk daarbij aan trekken aan de teugels, teveel been- of zweepgebruik, harde hulpen en duidelijke frustratie. Een fight-reactie.

Onder dit gedrag zit vaak verdriet. Als je boos reageert omdat een ruiter jouw normen en waarden overschrijdt kan dit nog meer frustratie of een fikse discussie opwerpen. Hierdoor kan je een klant verliezen.

Het nare gedrag tolereren is echter geen optie. Neem de leiding: roep de ruiter bij je. Gebruik een zachte maar duidelijke stem, plant je voeten goed in de aarde en benoem het ongewenste gedrag zonder oordeel. Maak duidelijk dat je ziet dat er wat aan de hand is maar dat je dit niet wilt in je les. Vraag je ruiter waarmee ze op dit moment het meest geholpen is en stippel een pad naar een klein succesje uit.

6 – Een ruiter wil teveel
Advies instructeur: blijf bij je eigen normen en waarden


Er zijn ruiters voor wie het nooit genoeg lijkt. Soms komt dit voort uit perfectionisme, soms weet een ruiter gewoon niet beter. Heeft dat paard eindelijk een fantastische ontspannen galop laten zien, moet ‘ie toch nog even op het einde van een les in een verzamelde draf worden geduwd.

De tevredenheid van een klant is doorslaggevend voor jouw boterham. Dat begrijpt iedereen. Toch is het belangrijk om welzijn van paarden uit te dragen en je eigen normen en waarden niet te overschrijden. Als een ruiter jouw les volledig van je overneemt is het nodig om daarover met elkaar in gesprek te gaan. Informatie is de moeder van de oplossingen. Leg uit wat trainingsfysiologie is, hoe een paard leert en dat er grenzen zijn en dat het voor iedereen leuk moet blijven. Dit maakt dat een ruiter zich realiseert wat er gebeurt en zich meer aan jou zal “overgeven”. Jij bent de expert!

7 – Een ruiter oefent niet
Advies instructeur: weeg af wat prioriteit heeft

Soms is het net alsof je 20 keer dezelfde les aan dezelfde persoon geeft. Als je dit constateert, kun je je afvragen wat er aan de hand is. Kijk eens in de spiegel: wil jij als instructeur teveel? Of is jouw ruiter altijd blij na de les? Gaan vorderingen heel langzaam of vordert je ruiter echt niet? Gaat dit ten koste van het plezier en welzijn van het paard: kaart het aan. Is dit niet het geval dan kun je je ook afvragen of je ruiter niet gewoon heel erg gelukkig is met jouw les.

Als prestaties belangrijk zijn en je ruiter niet oefent, ga dan het gesprek aan en leg de verantwoordelijkheid voor de vorderingen duidelijk bij de ruiter.

8 – Ruiter is van jou afhankelijk
Advies instructeur: maak de ruiter verantwoordelijk voor zichzelf


Vooral bij angst kan een ruiter van jou afhankelijk worden. Ze rijden niet of nauwelijks als je er niet bent en zijn dolblij met je lessen. Spreken vaak ook meerdere keren per week met je af, toetsen al hun beslissingen bij je, bespreken elke rit met je via de Whatsapp, kortom, kosten je heel veel tijd. 

Dit is leuk. Enthousiaste ruiters die gek op je zijn, is heel flatterend. Maar kost ook veel energie. En dit gedrag gaat vaak ten koste van de ontwikkeling van diezelfde ruiter. 

Afhankelijkheid is vermijdingsgedrag. Door alles te toetsen hoeft deze ruiter geen verantwoording te dragen. Help ze door haalbare doelen af te spreken, huiswerk op te geven en maak ze zo stap-voor-stap zelfstandiger. Van een kleine overwinning per keer naar een reeks overwinningen per keer. Bouw de hoeveelheid lessen gestaag af en ondersteun (tijdelijk) op een minder intensieve basis. 

9 – Ruiter heeft een onrealistisch beeld van zijn of haar paard
Advies instructeur: blijf sterk in je schoenen staan, maar liefdevol antwoorden


Van “Hij neemt me in de maling hoor“, tot “Hij wil gewoon niet”, naar “Ik moet volgende week op wedstrijd dus hij moet nu gewoon op de trailer/zijwaarts/in galop.”

Lastig he, dat ruiters soms voor paarden denken vanuit het mens-zijn. Laat je niet frustreren. Niemand zit te wachten op kritiek. Waarom deed je dit werk ook al weer? Om bij te dragen aan welzijn. Dat betekent niet dat je ruiters altijd hun zin of gelijk moet geven. Dat betekent dat je mee kunt bewegen (pacing) en informatie kunt geven (leading). 

Dus leg uit dat je begrijpt dat je ruiter een doel heeft, maar dat een paard niet bewust niet meewerkt. Vertel hoe een paard leert. Waarom een paard bepaald gedrag toont. En het allerbelangrijkste: wat een gedegen opleiding voor een paard doet, dat een ruiter daar een leven lang plezier van heeft en daardoor veilig met het paard kan samenzijn. Dat jij als expert heel veel nare dingen hebt gezien en je deze combinatie echt een betere relatie gunt.

Niet oordelen

Elke instructeur komt in aanraking met diverse combinaties in diverse omstandigheden. Sta je de ene keer nog les te geven in een modderbak, de andere keer sta je hoog en droog in de meest luxueuze omgeving. Dat houdt het leuk en afwisselend.

Om je kennis echt over te dragen is het nodig dat je kunt aansluiten bij alle typen ruiters. En dat je oog hebt voor de bijbehorende paarden. De ene ruiter is meer getalenteerd dan de andere, het is aan jou om samen met hen hun pad uit te stippelen. Kijk wat een ruiter nodig heeft en laat jouw ego thuis. Doe niet aan quick fixes, daar heeft uiteindelijk niemand wat aan. Geef les zonder kritiek, aannames, oordelen, meningen, invullingen, etc. Lesgeven is een specialiteit en het blijft leuk als je samen met je ruiter stap voor stap progressie boekt. Je bent tenslotte een soort psycholoog, vriend(in), trainer, adviseur, coach, marketeer, luisteraar en observator ineen!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant