-

Help, mijn paard… is niet aan het been

Frank Sorge

Eén van de eerste dingen waarmee je begint als je een paard beleert, is het aanleren van de hulpen voor de ‘ho’ en de ‘go’. Alleen al voor de veiligheid is het prettig als de ‘ho’ goed is geïnstalleerd. Maar de ‘go’ is minstens zo belangrijk en heeft veel met consequent zijn te maken.

Duidelijke hulpen

Als je wilt dat een paard meteen en goed reageert op een hulp, is het zaak dat hij begrijpt wat je bedoelt. Om dat te bereiken, moet je eerst nadenken hoe je een hulp gaat geven. Voor één bepaalde reactie geef je één hulp, die je nergens anders voor gebruikt. Die moet je altijd op dezelfde wijze geven. Je kunt een paard alles leren, maar het is wel handig als een hulp enigszins logisch is. Aan zijn oor trekken om voorwaarts te gaan kan wel, maar werkt niet zo makkelijk in de dagelijkse praktijk. Paarden leren het beste door ze te belonen met het weghalen van druk. Als je dus bedenkt dat het aanraken van zijn zijde met je beide benen tegelijk betekent dat je voorwaarts wilt, dan beloon je hem door die aanraking weg te nemen en te ontspannen in je houding, als hij het goede antwoord geeft. Maar wat nu als hij niet voorwaarts gaat? Herhaal je hulp iets duidelijker. Nog niks? Wees nog duidelijker, desnoods door een kriebeltje met een zweep of met sporen te geven. Nog niet? Echt duidelijk zijn, desnoods in rengalop en doorgaan, dus niet meteen remmen. Daarna wel weer herhalen en beginnen met die kleine, lichte hulp.



Onafhankelijke zit

Bij dit bevestigen van de voorwaartse hulp zijn een aantal zaken belangrijk. Je moet er zeker van zijn dat je onafhankelijk kunt zitten. Dat betekent dat je de teugels niet nodig hebt om in evenwicht te blijven, ook niet per ongeluk, als hij ineens naar voren schiet. Als je namelijk een hulp voor voorwaarts gaan met je benen geeft, maar vóór de boel op slot houdt, heb je zelf de handrem erop gezet. En die rem werkt sterker dan het gaspedaal. Wat ook niet helpt is als je je paard, bewust of onbewust, meteen weer op de rem trekt als hij naar voren beweegt. Je wilde naar voren, maar ineens toch weer niet? Als dat te vaak gebeurt, gaat hij uit voorzorg niet meer, want hij moet toch zo weer stoppen.

Consequent

Consequent zijn is een voorwaarde om een paard aan het been te krijgen. Geef de hulp altijd op dezelfde manier, maar eis ook altijd reactie en wel meteen. Als je te lang wacht met een correctie als je paard niet of niet genoeg reageert, is hij alweer kwijt waar het over ging. Als je moe bent en zelf niet zo scherp, terwijl je de andere keer er als een tijger bovenop zit, snapt jouw paard het niet meer. De ene keer moet het wel en de andere keer hoeft het niet? Onduidelijkheid geeft een mindere reactie.

Wat ook niet helpt is hulpen blijven geven uit ‘voorzorg’, zonder op de reactie te letten. Iedere hulp betekent iets en moet tot een reactie leiden. Sommige ruiters hebben bij een sloom paard de neiging om steeds been te geven, voor het geval hij stopt met voorwaarts gaan. Ze blijven hulpen geven, zonder daar reactie op te verwachten. Dus die hulpen betekenen niets meer voor het paard, hij raakt eraan gewend en stompt er op af. Maar hij moet zelf lopen. Het is niet de bedoeling dat hij jou hard laat werken en zelf lekker niks doet. Stop met aanduwen, laat hem het werk doen. Hulpen blijven aanhouden, ook als het paard allang heeft gereageerd, heeft weinig nut. Als je reactie krijgt, moet je stoppen met je vraag. Anders heeft het voor het paard geen zin om te reageren, hij krijgt immers geen beloning in de vorm van het wegnemen van druk.

Looplust

Niet alle paarden hebben evenveel looplust. Maar zelfs een flegmatiek type kun je goed aan het been rijden door consequent te zijn. Als hij leert dat jij het echt meent als je een beenhulp geeft, gaat hij echt wel voorwaarts. Geef pas weer been als hij zelf het tempo verandert. Dat mag namelijk niet, hij moet doorgaan met wat jij hebt aangegeven, tot je een hulp geeft voor iets anders. Hoe consequenter je hierin bent, hoe beter aan het been hij zal zijn. Bij hete paarden met veel looplust hebben ruiters soms de neiging hun benen er angstvallig af te houden. Maar zulke paarden moeten je benen leren accepteren, zonder meteen weg te schieten. Ook hierbij is het consequent corrigeren en weer loslaten de oplossing.

Tessa van Daalen is redacteur van Bit en auteur van verschillende paardenboeken. Daarnaast is ze actief als dressuuramazone, instructeur en jurylid. Ze heeft veel ervaring in het oplossen van rijkunstige problemen. Door haar werk mag ze regelmatig bij bekende ruiters en trainers meekijken. Ook dat levert veel inspiratie op voor het omgaan met rijproblemen.

Bron: Bitmagazine.nl 

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant