-

Het afscheid van Rixke

Hanny Kwantes

Je paard, je maatje, je ‘alles’… En dan is hij niet meer. Hoe ga je verder, maar ook: hoe kijk je terug op jullie tijd samen? Hanny Kwantes was meteen verliefd toen ze haar geliefde Friese merrie Rixke voor het eerst zag. Samen waren ze een hecht team, maar helaas begon de gezondheid van Rixke te kwakkelen. Ze begon slecht te lopen met haar rechtervoorbeen. Na onderzoek bleek dat ze artrose had. Helaas was deze al zo ver gevorderd dat Hanny afscheid van haar moest nemen.

“Ik was altijd al weg van Friese paarden, ik kwam Rixke tegen op Marktplaats en ben er naar toe gereden. Ik was meteen verliefd. Het liefst maakte we samen buitenritten met onze paardenvriendin. Samen stonden we op een manege in Almere. Deze manege had ieder jaar een dag van de cavalerie. Aan de hand van een selectieavond werden er paarden uitgekozen. Ik deed die avond samen met een paar andere Friese paarden mee. Anderhalve maand voor Prinsjesdag werd ik gebeld of ik mee wilde oefenen. We gingen naar speciale oefen avonden en uiteindelijk werden onze Friezen uitgekozen om mee te lopen met de cavalerie ere-escorte. Toen het stamboek 115 jaar bestond heeft Rixke ook nog met de koninklijke stallen meegelopen.”

Rixke
1997 tot 2016

Eigenaar: Hanny Kwantes (1960)
Ras: Fries
Kleur: Zwart

Rixke was ontzettend lief voor alles en iedereen.

Kreupel

“Helaas liep Rixke een bloedvergiftiging op. Ze heeft een week in de kliniek doorgebracht en kreeg antibiotica en prednison toegediend. Hierna begon ze wat te kwakkelen. Wel kreupel, niet kreupel. Ik dacht dat het misschien aan haar nieuwe zadel lag, maar ook met haar oude zadel bleef het. Het duurde vrij lang voordat de zwelling weg was, maar ze is er gelukkig goed door gekomen. Inmiddels had ik ook een osteopaat laten komen. Ik dacht namelijk dat haar kreupelheid uit haar schouder kwam. Het viel de osteopaat op dat Rixke erg scheef was, ze belaste haar rechterbeen zo min mogelijk. Ik besloot om de dierenarts foto’s te laten maken.”



Artrose

“Hier kwam geen goed nieuws uit. Rixke bleek artrose te hebben. Op de foto’s kon je het goed zien. Het zat in haar hoefbeen en in haar knie. We bespraken alle verschillende opties met de dierenarts, maar eigenlijk kwam alles er op neer dat het alleen maar tijdrekken zou zijn. Ik moest afscheid van haar nemen. Het was verschrikkelijk om zo’n beslissing te moeten maken. Ze was mijn maatje, mijn vriendin, mijn alles. Als ik het moeilijk had ging ik even naar haar toe, even knuffelen. Ze was mijn afleiding in een druk leven, mijn rustpunt. Het kwam zo onverwachts.”

Begeleiden

“Ik wilde Rixke graag begeleiden in het proces van afscheid nemen. Ik heb daarom iemand geconsulteerd die met haar kon ‘praten’. Dit was voor mij heel fijn en ik ben haar nog steeds erg dankbaar. Op de dag van het afscheid nemen stond Rixke nog in de weide, te hinniken naar een andere Fries. Ze stond er prachtig bij! Alleen dat verschrikkelijke rot been wat niet meer wilde. Mijn man en ik hebben haar samen naar de kliniek gebracht. De begeleiding van de artsen was hier ook super. Het was op een bepaalde manier heel sereen, maar wat was het moeilijk om haar daar achter te laten. Gelukkig verliep het inslapen erg rustig. Maar ik mis haar aanwezigheid ontzettend. Haar ongelooflijk lieve karakter, haar knuffels en haar gebedel om snoepjes.”


Elke vrijdag vind je een nieuw verhaal online. Wil jij jouw verhaal vertellen?

Geef je op

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant