-

Het afscheid van Merlijne

Merel Bormans

Je paard, je maatje, je ‘alles’… En dan is hij niet meer. Hoe ga je verder, maar ook: hoe kijk je terug op jullie tijd samen? Ilse van Gestel vond haar maatje, Merlijne, op een manege. Na haar tien jaar gereden te hebben, mocht ze haar kopen en verhuisde ze mee naar de boerderij. Een droom die uitkwam. Maar helaas mocht deze droom maar twee jaar duren. Merlijnes hoefbeen bleek gekanteld te zijn en ze had een cyste in haar kogel. Nadat de behandeling niet aansloeg, kwam voor Ilse het moment van afscheid nemen.

“Veertien jaar geleden leerde ik mijn beste maatje kennen. Ik reed veel op de manege en na een tijd vroeg de eigenaresse van Merlijne of ik haar wilde rijden. Merlijne had een jaar niets gedaan, dus we begonnen veel met longeren. Later gingen we veel springen, dit was ook wat we het liefste samen deden. We hebben uiteindelijk ook wedstrijden gereden.”

Merlijne
1993 tot 2016

Eigenaar: Ilse van Gestel (1990)
Ras: New Forest
Kleur: Bruin

Merlijne was altijd bij mij.

Verhuizen

“Na tien jaar met haar gereden te hebben, heb ik haar gekocht. Ik ging verhuizen en kon paarden bij mijn nieuwe huis hebben. Zo kon ze, samen met vriendinnetje Roos, met mij mee verhuizen. Het was een droom die uitkwam, een eigen boerderij met je eigen paarden aan huis. Merlijne was inmiddels twintig, maar we genoten nog volop van de buitenritten die we samen maakte. Ze was ook nog super fit.”

Kreupel

“Helaas heb ik niet lang van deze droom kunnen genieten. Na twee jaar liep Merlijne opeens kreupel. Ik vermoedde direct een peesblessure en heb daarom een scan laten maken. Uit de scan kwamen geen gekke resultaten, maar ik ben toch met haar naar de kliniek gegaan. Hier heb ik zelf stage gelopen en heb ik foto’s van haar laten maken. Hier kwam uit dat ze een cyste in haar kogel had en haar hoefbeen was gekanteld.”

‘Fysiek zag ze er goed uit, maar ze wilde niet meer op haar been staan en lag veel’

Gekanteld

“Om de cyste te kunnen behandelen, moest eerst haar hoefbeen weer goed staan. Ze kreeg hiervoor medicatie en speciaal beslag. Maar helaas ging ze alleen maar slechter lopen. Fysiek zag ze er goed uit, maar ze wilde niet meer op haar been staan en lag veel. Uiteindelijk lag ze zelfs zoveel dat ze doorligplekken kreeg. Ik liet nogmaals foto’s van haar maken en inmiddels bleek het hoefbeen in haar andere voorbeen ook gekanteld te zijn.”

Oplossing

“In de tijd dat we Merlijne behandelde heb ik vaak gedacht om ermee te stoppen. Ze wilde inmiddels haar beide voorbenen niet meer belasten, en stond vaak in rare positie in de stal om maar zo min mogelijk pijn te hebben. In totaal zijn we zo’n zes weken druk geweest met haar te behandelen. Daarna wist ik dat er nog maar één oplossing was. Ik moest afscheid van haar nemen.”

Afscheid

“Het was de moeilijkste beslissing in mijn leven, maar het gaf me ook een hoop opluchting. Ik wist dat het zo beter was. Merlijne is altijd een vechter geweest en bleef altijd sterk, maar helaas hebben we dit gevecht uiteindelijk toch verloren. We hebben haar in onze tuin laten inslapen, waar ik de hele dag nog bij haar heb gezeten. Het was erg zwaar, maar ik wilde zo lang mogelijk bij haar blijven. Ze is bijna mijn hele leven bij mij geweest en we hebben samen veel mooie, maar ook moeilijke momenten meegemaakt. Als ik een rotdag had, kon ik er bij haar even tussenuit.”


Elke vrijdag vind je een nieuw verhaal online. Wil jij jouw verhaal vertellen? Geef je op!

Geef je op