-

Het afscheid van Libertad

Marjolijn van den Hoeven

Je paard, je maatje, je ‘alles’… En dan is hij niet meer. Hoe ga je verder, maar ook: hoe kijk je terug op jullie tijd samen? Marjolijn van den Hoeven had een bijzondere band met haar PRE hengst Libertad. Toen ze onderweg naar stal was, kreeg ze een beeld voor zich van Libertad, liggend op de grond, niet in staat om op te staan. Toen ze twee minuten later op stal aankwam, bleek dit beeld waarheid te zijn.

“Toen mijn vorige paard overleed, wilde ik na een tijdje toch graag weer en nieuw paard. Ik kwam Libertad tegen en het was liefde op het eerste gezicht. We reden veel buiten samen, de bak was zeker niet onze favoriet. Libertad was een koele kikker, maar kon ook ineens de knop omzetten. We hebben dan ook veel meegemaakt in de afgelopen dertien jaar. Veel hoogtepunten en enkele diepe dalen.”

[bit_get_popular_posts]

Libertad
2000 tot 2016

Eigenaar: Marjolijn van den Hoeven (1959)
Ras: PRE Andalusier
Kleur: Wit schimmel

Libertad was erg wijs.

Artrose

“Toen hij nog niet zo lang bij ons was, heb ik een droom gehad. Ik droomde dat Libertad me iets vertelde ‘Het is niet eerlijk’. Ik wist direct wat hij hiermee bedoelde. Een jaar eerder was ik mijn vorige paard Caprice verloren aan heftige koliek. Ik had daar veel verdriet van, maar wilde wel graag weer een paard. Ondanks dat Libertad liefde op het eerste gezicht was, kon ik me er kennelijk niet voor openstellen. Na deze droom wist ik dat ik me meer open moest stellen en hem een kans moest geven. Libertad had artrose. Voordat ik hierachter kwam had ik hem laten behandelen door een osteopaat. Hij liep zo’n anderhalf jaar goed, maar begon toen weer slechter te lopen. Ik heb een thermografisch onderzoek laten doen, zo kwam ik achter de artrose. Ik liet hem hiervoor inspuiten door de dierenarts. Daarnaast kreeg hij supplementen bijgevoerd en op deze manier ging het goed.”

Voorspelling

“Toen ik op weg was naar stal kreeg ik opeens een soort beeld voor me. Ik zag Libertad op de grond liggen, hij kon niet meer overeind komen. Ik vroeg me af hoe ik zou reageren als ik dit echt zou meemaken. Niet wetende dat ik hem twee minuten later, liggend op de grond zou aantreffen. De artrose was te heftig geworden. Ik wist dat ik rustig moest blijven en belde de dierenarts.”

‘Libertad vocht tegen de spuit’

Afscheid

“Libertad kon eventueel opgetakeld worden om hem weer overeind te helpen, maar dit wilde ik hem niet aandoen. De dierenarts kon nog maar weinig voor hem doen. Het was een moeilijke beslissing om te nemen, maar ik wist dat ik hem uit zijn lijden moest verlossen. Libertad vocht tegen de spuit, maar zelfs dit gevecht was niet sterk genoeg om hem overeind te krijgen.”

Stem

“Ik mis zijn hele zijn. Hij was erg voorzichtig en ging altijd netjes aan de kant. Ik had een hele speciale band met hem, hij dacht met me mee. Ik heb zelfs een paar keer zijn stem gehoord. Toen we een keer in het bos reden hoorde ik hem brommen ‘hij zit op mijn kont’. Toen ik mij omdraaide zat er inderdaad een grote steekvlieg. De avond na het inslapen van Libertad was ik erg onrustig, maar toen ik ’s avonds in bed lag hoorde ik opnieuw zijn stem. ‘Het is goed zo’, hoorde ik hem zegen. Vanaf dat moment had ik zelf ook de rust teruggevonden.”


Elke vrijdag vind je een nieuw verhaal online. Wil jij jouw verhaal vertellen? Geef je op!

Geef je op

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant