-

Het afscheid van Fury

Perihan van der Aa

Je paard, je maatje, je ‘alles’… En dan is hij niet meer. Hoe ga je verder, maar ook: hoe kijk je terug op jullie tijd samen? Perihan van der Aa bouwde een sterke band op met het paard van haar moeder, Fury. Samen maakten ze vele kilometers, maar op een gegeven moment weigerde Fury mee te lopen. De dierenarts onderzocht haar en er werd flinke slijtage gevonden. Op dat moment kwam voor Perihan het moeilijke moment om afscheid van haar te nemen.

“Mijn moeder kocht Fury toen ik nog erg jong was. Fury was toen ongeveer vier jaar en kwam van een drafbaan. Ze bleek hier niet geschikt voor en is via een handelsstal bij ons terecht gekomen. Mijn moeder ging eigenlijk kijken bij een ander paard dat hier te koop stond, maar als snel trok Fury haar aandacht. Na een aantal jaar mocht ik pas met haar gaan rijden. Ik was nog erg jong en Fury was een echte Draver die graag snelheid maakte. Toen ik acht was, mocht ik voor het eerst zonder longeerlijn rijden. We reden op dat moment vooral dressuurmatig. Toen ik na een paar jaar buitenritten met haar mocht maken, ontdekte ik pas wat ons echt gelukkig maakte. Kilometers maken!”

Fury
1996 tot 2013

Eigenaar: Perihan van der Aa (1995)
Ras: Draver
Kleur: Donkerbruin

Fury was ontzettend moedig.

Slijtage

“Op een dag merkten we dat Fury wat was afgevallen en dat ze niet goed meer liep. Het kwam uiteindelijk zelfs tot het punt dat ze haar stal niet meer uit wilde en weigerde om op buitenrit te gaan. Ze stopte gewoon met lopen. Het was een vreselijke periode, Fury leek het zelf al te hebben opgegeven. We lieten haar onderzoeken door een dierenarts. Hij vond erg veel slijtage, vooral aan haar rechtervoorbeen en haar heup. Ze kreeg pijnstillers om alles wat te verdragen en na een tijdje leek het weer beter te gaan. We begonnen weer wat met rijden en Fury wilde ook weer mee naar buiten om wat te stappen. Maar na een korte tijd begon ze dit opnieuw te weigeren en wilde ze snel terug naar haar stal.”



Afscheid nemen

“Haar looplust ging hard achteruit en zo werd uiteindelijk de beslissing genomen om afscheid van haar te nemen. Het was een moeilijk moment. Zelf heb ik hier geen grote rol in gespeeld. Mijn moeder heeft de definitieve beslissing genomen. Ik wist niet goed hoe ik hiermee om moest gaan, ik kon het niet bevatten en het besef en het verlies kwamen pas later hard aan. Het moment van afscheid nemen was denk ik het moeilijkst wat ik in mijn leven gedaan heb. Fury werd op de stal waar ze stond ingeslapen en ik ben de hele tijd bij haar gebleven. Het was erg moeilijk om te zien. En nog moeilijker om te merken dat ze op me vertrouwde. Het is vreselijk om te weten wat er gaat gebeuren, terwijl zo’n dier je volledig vertrouwt.”

Gemis

“Ik mis Fury nog elke dag. Ze was mijn beste vriendin, mijn steun en toeverlaat. Ik mis dat ik met haar kon lezen en schrijven en dat we elkaar blind vertrouwden. Ik mis de geweldige ritten die we samen maakten en dat niets te gek voor ons was. Ik mis alles aan haar.”


Elke vrijdag vind je een nieuw verhaal online. Wil jij jouw verhaal vertellen?

Geef je op

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant