-

Groeten uit… Queensland, Australië

“Ik weet nog heel goed mijn eerste meerdaagse rit in de Snowy Mountains. Acht uur per dag op een paard, twee of drie dagen lang. Op de eerste dag rijd je voornamelijk naar boven, de Snowy Mountains op, en moet je een stuk of veertien keer een rivier oversteken. Het moment dat je voor het eerst boven de boomgrens op de top van een berg staat is echt fantastisch: het uitzicht is echt zo belachelijk mooi. En dat je van dat uitzicht kan genieten door de oortjes van je paard maakt het alleen maar beter!” De 21-jarige Bit-lezer Dieuwertje van Daalen zit momenteel al acht maanden aan de andere kant van de wereld en heeft op verschillende bijzondere plekken met paarden gewerkt.

“Na mijn Diermanagement heb ik tien maanden op een huskyfarm in Zweden gewerkt. Terwijl ik daar aan het werk was, begon ik langzaamaan te oriënteren op wat ik daarna wilde gaan doen. Toen heb ik daar in Zweden de knoop doorgehakt om naar Australië te gaan. En nu ben ik al weer sinds september 2017 in Australië.”

Cowgirl

Dieuwertje, of Dee, zoals ze haar in Australië noemen aangezien haar naam onuitspreekbaar is in die hoek van de wereld, heeft al vijf verschillende paardenlocaties gehad in Australië. “Momenteel werk ik op een cattle station in Julia Creek, Queensland. Ik werk hier als een ‘jillaroo’, dat is een Australische term voor ‘cowgirl’.”

“Het opdrijven van vee is echt een bizarre belevenis”

“Mijn voornaamste taak is het ‘musteren of the cattle on horseback’. Dit wil zeggen dat wij vee van de ‘cattle yard’ naar de paddocks of de weilanden brengen, of andersom. Als we de groep koeien in de cattle yard hebben gedreven moeten we ze sorteren, waarna de kalfjes worden gebrandmerkt, onthoornd en gecastreerd voordat ze weer naar buiten kunnen.”

“Het opdrijven van vee is echt een bizarre belevenis. Het drijven gaat als volgt: twee ruiters rijden achter de kudde, en één ruiter rijdt ervoor met een auto. Het is de bedoeling dat de koeien langzaam en zonder stress van plek A naar plek B geleid worden. Soms als ik vooraan rijd kan ik aan mijn paard voelen dat de koeien achter mij sneller beginnen te lopen. En als je de adem van 250 (of meer) koeien in je nek voelt, lijkt dat echt net een tikkende tijdbom.”

“Als je de adem van 250 (of meer) koeien in je nek voelt, lijkt dat echt net een tikkende tijdbom”

“Als je probeert om de kudde te stoppen, heb je meestal één stomme koe die langs je glipt en het op een rennen zet. Dan is het een kwestie van zo snel mogelijk de koe te stoppen en terug te brengen, voordat de hele kudde op hol slaat. Dat betekent dus dat je in volle galop een koe aan het achtervolgen bent. Hoewel dit natuurlijk niet de bedoeling is, zijn dat wel de momenten die het werk leuk maken. Je weet letterlijk nooit wat je kan verwachten!”

Jillaroo en jackaroo-training

“De eerste week dat ik in Australië was heb ik een ‘jillaroo & jackaroo-training’ gevolgd. Dit is een week waarin je de basis van het werk op een cattle ranch leert, maar het is eigenlijk meer een soort vakantie. Je rijdt er veel paard, krijgt een Natural Horsemanship clinic en leert de basis van vee opdrijven. Dat was echt een leuke week.”

“Na de trainingsweek heb ik voor twee maanden met racepaarden gewerkt. Dit was ongelooflijk hard werken. We begonnen ’s ochtends heel vroeg: als we om zes uur konden opstaan was het laat. We begonnen meestal met het uitmesten van de paddocks, waarna we paarden longeerden of masseerden. Vervolgens maakten we het voer klaar voor de avond en de volgende ochtend.”

Track

“Op zaterdag gingen we altijd naar de ‘track’, de racebaan. Dit betekende nóg vroeger je nest uit: dan moesten we rond half vijf uit te veren. Dan hielpen we met het inladen van de paarden en reden we naar de racebaan, wat ongeveer een uur rijden was. Daar aangekomen hielpen we met uitladen, werden de paarden getraind op de baan en moesten wij ze na afloop afspuiten.”

“De omgeving daar is echt waanzinnig!”

“Mijn favoriete dag van de week was de dag waarop we ‘water work’ met de paarden deden. Dit was het leukste omdat wij dan ook mochten rijden. Het stelde niet veel voor hoor: we namen de paarden mee naar het strand en lieten ze in de zee een paar keer heen en weer lopen. Toch was het heerlijk om even te rijden.”

Na die twee maanden reisde Dieuwertje verder en kwam ze terecht bij een plek waar ze ieder weekend een meerdaagse rit organiseerden naar de Snowy Mountains, waar ze jaloersmakende foto’s maakte. “De omgeving daar is echt waanzinnig!”

Australische Haflingers

De vierde plek waar Dieuwertje terecht kwam was een ‘workaway’-plek. “Dat is een website waarop je plekken kan vinden waar je een paar uur per dag werkt in ruil voor eten en accommodatie. Dit was een haflingerfokkerij met grote cross country faciliteiten. Cross was altijd al iets wat ik graag wilde doen, maar nooit de mogelijkheid toe had.”

“Ik was verantwoordelijk voor het rijden van de paarden: allemaal jonge Haflingers van rond de vier jaar. Elk paard had een eigen karakter, zo leuk! Ze hadden zes jonge Haflingers die ik trainde, plus twee oudere Hafjes die ik kon rijden voor mijn plezier: Africa en Aragorn. Africa was klein, ik schat zo rond de 1.40, maar die pony kon springen: niet normaal!

“Ik ben met hem en een andere jonge Haflingerruin genaamd Nevada ook naar een lokale show geweest”

“Spartacus was een van de jonge Haflingers die ik trainde. Dat was een hengst en hij was zo tof om te rijden! Echt een sportpaard. Door hem heb ik een heel ander beeld gekregen van het ras. Ik ben met hem en een andere jonge Haflingerruin genaamd Nevada ook naar een lokale show geweest. Dat was een bijzondere ervaring!”

“Deze reis heeft me tot nu toe op zoveel bijzondere plekken gebracht! Ik ben van plan om in september naar Nieuw Zeeland te gaan.” Wat voor levensles heb je aan al deze ervaringen overgehouden? “You have the patience, the strength and the passion to achieve your ambitions, your goals and your dreams. All you need to do now is try. And dare to live the life you have always wanted.”

Bron: Bitmagazine.nl