-

Groeten uit… Frankrijk

Arnd Bronkhorst

“In 2015 zocht ik naar een toffe buitenlandstage. Ik had een berichtje op Bokt gezet met een oproep, en daar kreeg ik vrij snel reactie op. Een meisje gaf een stal uit Frankrijk als tip. De eigenaresse van die stal was Nederlands, wat voor mij een groot voordeel was aangezien mijn Engels niet je-van-het is. Daarnaast kwam zij oorspronkelijk uit hetzelfde dorp als ik. Super toevallig!” Bit-lezer Jolien Voncken (23) had het uiteindelijk zo naar haar zin in Frankrijk dat ze naar haar studie terugkeerde naar de stal.

“Het waren qua rassen voornamelijk Haflingers en KWPN’ers”

“Het was echt een bijzondere plek”, vertelt Jolien. “De eigenaresse van de stal had ongeveer vijftig hectare aan grond, waar haar kudde alle ruimte had om rond te scharrelen. Het waren qua rassen voornamelijk Haflingers en KWPN’ers, maar verder een ontzettend gevarieerde kudde: van jaarlingen tot oudjes, hengst en merrie, groen als gras en oude rot in het vak, alles liep door elkaar. De eigenaresse hield ze op recreatieve basis, en het was aan ons om voor de dieren te zorgen en ze te trainen.”

‘Het was een ontzettend gevarieerde kudde: van jaarlingen tot oudjes, hengst en merrie, groen als gras en oude rot in het vak, alles liep door elkaar’

Dit hield onder andere voeren, mesten en het beleren van de paarden in. “Tijdens mijn stage heb ik wel zeventig paarden gesocialiseerd, en een stuk of zeven ingereden”, zegt Jolien. “De meeste paarden waren niets gewend, dus dan moest je echt beginnen met het trainen om rustig mee te lopen aan een halster.”

Schop

“Naast de paarden was deze plek ook een soort zorgboerderij: er liepen veel ex-gedetineerden rond die heftige dingen op hun kerfstok hadden. In principe stonden de paarden hier los van en had ik dus weinig met deze mensen te maken, maar je komt toch in contact met elkaar.”

“Meestal ging dat prima, maar één keer had ik een flinke aanvaring met zo’n patiënt. Deze man was heel boos op alles en iedereen en had psychotische neigingen. Ik zei iets van ‘Ga jij dit maar doen, dan ga ik aan de slag met de paarden’, en dat viel helemaal in verkeerde aarde. Er ging een knop om, en toen kwam hij achter me aan met een schep. Toen moest ik hard hollen”, vertelt Jolien.

‘Er ging een knop om, en toen kwam hij achter me aan met een schep.

Toen moest ik hard hollen’

Vetpot

Joliens favoriet, de hengst ‘Dikkie’

“Na mijn stage wilde ik eigenlijk helemaal niet stoppen, maar ja, ik moest mijn opleiding afmaken. Ik ben toen teruggegaan naar Nederland en heb mijn opleiding afgerond, maar elke vakantie ging ik weer even terug naar Frankrijk. Ik kon het echt niet missen. Na het ontvangen van mijn diploma heb ik mijn spullen bijeen gepakt en ben ik naar Frankrijk gegaan.”

“Ik heb toen een jaar in Frankrijk gewoond en gewerkt. Na die periode ben ik eerlijk naar mezelf geweest: zit hier toekomst in? Ik werkte zeven dagen in de week keihard voor honderd euro. Terwijl alles verder doorliep qua rekeningen. Werken in de paarden is gewoon geen vetpot. Op een gegeven moment heb ik de knoop doorgehakt en ben ik teruggegaan naar Nederland.”

Logistiek

“Werken in de paarden is gewoon geen vetpot”

“Inmiddels heb ik een vast contract in de logistiek, dus helemaal wat anders”, lacht Jolien. “Ik merkte namelijk dat ik, nadat ik teruggegaan was naar Nederland en hier een poos in de paarden had gewerkt, minder puf had om nog aan de slag te gaan met mijn eigen paardje. Nu ik de paarden gescheiden heb van mijn werk, vind ik het ook weer leuker om met haar aan de slag te gaan.”

“Ik merk wel dat mijn zelfvertrouwen na mijn tijd in Frankrijk een enorme boost heeft gekregen. Daarnaast heb ik natuurlijk ook superveel ervaring opgedaan met jonge paarden. Het was echt een heerlijke tijd: ik zou dolgraag nog een keer terug willen.”

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant