-

Wat valt er te verwachten van een voltigeles

voltige Arnd Bronkhorst

Voltige is een tak van de paardensport waar we in Nederland nog wat fanatieker in kunnen worden. In het buitenland, zoals bijvoorbeeld in Duitsland, komt het namelijk veel vaker voor dat voltige de start vormt voordat iemand begint met reguliere paardrijlessen. Instructrice Joyce Chaudron legt uit wat je kunt verwachten tijdens een voltigeles.

Jong geleerd, is oud gedaan

Voltige is eigenlijk acrobatiek op een bewegend paard en hier kun je al jong mee beginnen. “Het kan al vanaf je vijfde”, bevestigt Joyce. Ze vervolgt: “De groepen zijn bij ons op manege Grol in Renesse meestal wel klein, zo’n vijf tot zes kinderen krijgen tegelijkertijd les in voltige.”

Harnachement & een turnpakje

In de voltige zijn er twee atleten; het paard en de voltigeur (ruiter of amazone die de oefeningen uitvoert). Beiden hebben ze een andere uitrusting nodig. Joyce legt uit: “Het paard heeft in plaats van een zadel een voltigebeugel met schuimrubberen onderleggers op. Hij draagt wel een hoofdstel, maar daaraan zitten geen teugels. In plaats daarvan worden er bijzetteugels gebruikt en uiteraard is er een volledige longeeruitrusting nodig. Voor de bescherming van de benen van het paard krijgt deze ook peeskappen om.”

Dan de uitrusting van de voltigeur. Joyce: “Kinderen dragen bij voorkeur balletschoentjes en een turnbroek. Dit is kleding die niet in je beweging stoort. Officieel geldt er voor voltige geen verplichting van het dragen van een cap, maar bij ons draagt iedereen voor de veiligheid wel een cap.”

Oefeningen en opbouw tijdens een voltigeles

Voltige kent veel oefeningen en varianten van oefeningen. Wel zijn er een paar verplichte onderdelen te onderscheiden. Joyce: “Dit zijn bijvoorbeeld: de vrije zit, het bankje, de vlag, de molen, de schaar en afflanken.”

De opbouw van een voltigeles kent een vast patroon. Joyce: “Bij een les begin ik met het opwarmen van het paard aan de longe. De voltigeurs doen oefeningen op de grond als warming-up voor hun spieren. Vaak rennen ze een rondje over de hoefslag en daarna stretchen ze hun spieren op allerlei manieren totdat ze warm zijn.” Dan wordt het serieus tijd voor de acrobatiek. Joyce vervolgt: “In mijn huidige groep zit niveauverschil, want de groep bestaat zowel uit leerlingen die al jaren voltigeles hebben en beginnende voltigeurs. Ik kijk dus per leerling welke voltigeoefening diegene aankan. Een beginnende voltigeur zal in eerste instantie de vrije zit oefenen, terwijl een gevorderde voltigeur bijvoorbeeld de molen of de schaar al uitvoert. Iedereen is minstens drie keer per voltigeles aan de beurt, maar ze gaan één voor één erop. Slechts heel soms oefenen we in duo’s of oefenen de voltigeurs die dat al kunnen een opsprong vanaf de grond. Meestal zorg ik voor teamwork doordat ze elkaar moeten helpen met het geven van een beentje om op de rug van het voltigepaard te komen. Ook vermaken ze zich onderling als ze niet op het voltigepaard zitten tijdens de les door balansoefeningen met elkaar op balken uit te voeren. Ter afsluiting van een voltigeles stappen we het paard uit, is er een groepsknuffel met het paard en helpt iedereen mee met het opbergen van het harnachement.”

Het nut van een voltigeles

Voltige is op een aantal manieren nuttig voor een ruiter of amazone. Joyce licht toe: “Ter aanvulling op reguliere paardrijlessen kan een voltigeles er echt voor zorgen dat een angstige ruiter of amazone meer vertrouwen krijgt. Als voltigeur krijg je namelijk vertrouwen in het paard onder je en in jouw eigen kunnen. Daarnaast blijken de oefeningen vaak zo leuk te zijn om te doen dat angst als sneeuw voor de zon verdwijnt.” Uiteraard helpt het hierbij wel om een braaf voltigepaard te nemen. Joyce: “Als voltigepaard in onze lessen gebruiken we het liefste een ruin, want ik heb gemerkt dat merries niet zo van polonaises aan hun lijf houden en sneller geïrriteerd zijn bij aanrakingen op de buik of flanken. Daarnaast gebruiken we een paard dat niet schrikachtig is, die zich goed laat longeren, wiens rug niet te smal is en die een fijne constante galop heeft.” Lees meer over de eigenschappen van een perfect voltigepaard.

Fysiek en conditioneel gezien is voltigeles ook erg nuttig voor elke ruiter of amazone. Lachend geeft Joyce toe: “Voltige is eigenlijk een complete work-out, waarbij alle spieren in het lichaam aangesproken worden. Je traint balans, kracht, lenigheid en ritmegevoel allemaal tegelijkertijd!”

Voltige op wedstrijdniveau

Op de allereerste Olympische Spelen in 1920 in Antwerpen was voltige een olympische onderdeel, maar sindsdien is het niet meer opgenomen als olympisch programma.

Toch hoeft de voltigeur met wedstrijdambities zich niet te vervelen. Joyce: “Voltige wordt wereldwijd volop in wedstrijdverband beoefend. Zowel voor solo als groep worden er wedstrijden georganiseerd. Net als in alle andere takken van de paardensport zijn er ook voor voltige Nederlandse Kampioenschappen, Europese Kampioenschappen en Wereldkampioenschappen.”

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant