-

De beste raad: ‘Maak je droom waar, koop dat paard’

Arnd Bronkhorst

Leermeesters hebben we allemaal. En wie met paarden omgaat, raakt nooit uitgeleerd. In deze rubriek vertellen Bit-lezers welke wijze woorden ze nooit meer vergeten… Nathalie (40) droomde van kleins af aan van een eigen paard. Toen de kans om paardeneigenaar te worden zich plotseling voordeed, gaf haar vader haar het laatste duwtje.

“Zonder mijn vaders aanmoediging weet ik niet of ik ooit een eigen paard had gehad. Van kleins af aan had ik maar een droom: een eigen paard. Ik reed op een manege, hielp daar iedere zaterdag en mocht een aantal pensionpaarden bijrijden. Een eigen paard zat er financieel niet in. Mijn vader weet als geen ander hoe ik de advertenties in de krant uitploos op zoek naar dat ene buitenkansje.  ‘We kunnen een paardje best betalen, maar hij moet ook eten en de dierenarts moet ook betaald worden. Doe maar goed je best op school, dan kun je later misschien wel een eigen paard kopen,’ herhaalden mijn ouders keer op keer.”

‘Een reis naar IJsland deed het vlammetje weer opwakkeren’

“Tijdens mijn studietijd reed ik een aantal jaren niet en toen ik eenmaal aan het werk was en ik een eigen paard financieel best kon opbrengen, verdween mijn droom in de drukte van werken, afspreken met vrienden en leuke dingen doen een beetje naar de achtergrond. Een reis naar IJsland deed het vlammetje weer opwakkeren.”

“Toen IJslander Ganti weer een paar jaar later te koop kwam bij een vriendin van mij, maakte mijn hart een sprongetje. Hij was net ingereden, een knapperd om te zien, een beetje ondeugend en speels, maar hij voelde gelijk superbetrouwbaar aan. Ik was verkocht.  Maar tegelijkertijd waren er ook een heleboel bezwaren te bedenken.  Ik had drie jonge kinderen, de jongste moest nog twee worden. Was dit wel zo’n handig moment? En zo waren er nog wel wat mitsen en maren.”

‘Dit is je meisjesdroom, koop hem nou maar’

“Ik bleef maar wikken en wegen. Dankzij mijn vader won mijn hart het van mijn verstand:  ‘Als je het nu niet doet, dan doe je het nooit meer. Dit is je meisjesdroom, koop hem nou maar’. Het is nu vijf jaar geleden en ik ben mijn vader nog altijd dankbaar voor zijn wijze woorden. Want wat is het fijn om een eigen paard te hebben. Wat is het mooi om te ervaren hoe de band met je eigen paard kan zijn. Ik heb de afgelopen jaren zoveel geleerd over het hebben en houden van een paard, daar had ik anders nooit weet van gehad. Dan was het bij dromen gebleven. En ja, soms is het onhandig, soms is het woekeren met de tijd. Het geeft soms extra zorgen, maar uiteindelijk ook zoveel meer plezier in mijn leven.”

“Mijn paard is het beste excuus om me even los te maken uit het drukke leven van werken en zorgen. En nu mijn kinderen wat groter zijn, wordt Ganti meer en meer een lid van het gezin. Hij is ongelooflijk lief voor de kinderen, wat een extra cadeautje is. Ik had dit avontuur voor geen goud willen missen.”

Van wie leerde jij een les die je nooit meer vergeet? Was het je instructeur? Iemand bij wie je een clinic volgde? Je dierenarts? Hoefsmid? Of je opa die een echte paardenman was? Welke raad gaf hij of zij je? Stuur ons de beste raad die je ooit kreeg en wie weet word je binnenkort geïnterviewd voor Bitmagazine.nl.