Blog: Verpakkingsmateriaal

Dit is een blog over mijn borsten. En over de verpakkingsmogelijkheden zodra het om paardrijden gaat. Want als ik de mogelijkheid wil uitsluiten dat ik mijn twee ronde en zachte vriendinnen op mijn rug terugvind na afloop van het paardrijden, is het wel handig als ik wat praktische steun en toeverlaat voor ze vindt.

Barbara met haar paardNou kun je je afvragen of ik dit niet eerder nodig had. Nou, eerlijk gezegd niet. Mijn borsten huizen al jaren in een stevig, en trouwens ook duur, model uit de betere lingeriewinkel hier in mijn woonplaats. En tijdens mijn overige sportieve activiteiten, zoals fietsen, lopen met mijn honden en yogalessen, ben ik nog niet eerder gestuit op het hots en klotswerk van de dames. Maar dat het onrustig is aan mijn voorkant zodra ik te paard ga, is niet alleen voelbaar maar ook zichtbaar.

Schuddende voorgevel

Niet alleen bij mij trouwens. Door mijn werk begeef ik mij regelmatig langs de kant van de bak. En daar heb ik wel eens vrouwen gezien die helemaal geen last schijnen te hebben van een schuddende voorgevel. Vrouwen die genoegen nemen met een flinterdun bh-bandje en fier het olijke koppel laat meedeinen met het ritme van de draf. Ook wat voor te zeggen misschien. Ik heb nog altijd bewondering voor vrouwen die zich comfortabel voelen in hun eigen lijf.



Goed. Bij mij moet er wel wat gebeuren als ik mijn borsten niet totaal opgerekt en slap gezwaaid wil hebben. Eerst maar eens polsen bij mijn man. Als ervaren paardrijinstructeur zal hij toch wel iets zinnigs kunnen vertellen? Maar verder dan het idee van een sportbeha komt hij niet. En die optie heb ik natuurlijk zelf ook al bedacht en uitgeprobeerd. Maar erg succesvol was een aanschaf nooit.

Problemen

Mijn probleem met sportbh’s zit ’m in het kruis op je rug. De bandjes, of eigenlijk dikke banden, lopen namelijk bij veel sportmodellen niet meer netjes in het midden van de schouders naar de achterkant, maar schuiven richting nek. Met een stevige hoofdpijn tot gevolg. Knetterdol word ik daarvan.

Een tweede probleem is het plakprincipe. Door de stevigheid van het materiaal zijn er veel uitvoeringen die mijn borsten niet alleen strak tegen mijn romp aan pletten, maar ook nog eens tegen elkaar plakken. Weg identiteit van de individuele borst. Gekoppeld aan de tweelingzus en ook nog eens onlosmakelijk verbonden met het centrum van hun bestaan.

Geslaagd!

Maar soms gaat ineens de zon schijnen. Na tig paardenwinkels, horse events en internetsites te hebben afgestruind, vind ik de oplossing gewoon in mijn lokale bh-winkel. Want wat schetst mijn verbazing: mijn eigen vertrouwde bh-merk heeft zomaar ineens een sportuitvoering. Met kek fel randje en al.

Ik weet niet hoe snel ik met mijn vriendinnen de paskamer in moet stormen. En jawel hoor, welwillend schuiven ze er zomaar in. Alsof het speciaal voor ze is gemaakt. Sindsdien gaan ze keurig apart verpakt, hangend aan twee rechte banden en zich wentelend in zachte maar stevige stof door mijn paardrijleven. Missie geslaagd!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant