Blog: Verliefd

Ik kan er niet van slapen. En dat terwijl marmot eigenlijk mijn achternaam zou moeten zijn. Slapen is al lange tijd een hobby die ik graag in ere houd. Maar als de nachten zo onrustig zijn als nu, dan rommelt het in mijn kop en borrelt het in mijn buik. Dan weten mijn gedachten van geen ophouden. De inspiratie plopt uit mijn poriën. Ik heb in één dag alle verstandige en praktische zaken uitgezocht zodat er ruimte ontstaat voor dat heerlijke buik gevoel. Het is zover. Tijd voor mijn intuïtie.

Blog Barbara 1 Eerder in mijn leven heb ik van deze aanvallen gehad. Meestal voor anderen onverwacht en lastig te begrijpen. Maar door met terugwerkende kracht te kijken naar die beslissingen, weet ik dat het aanvoelen van toen, mij altijd op het goede spoor heeft gezet. Ook al waren er hindernissen en was het niet direct duidelijk wat nou zo verstandig was aan mijn beslissing.

Zo stopte ik zeer plotseling met school en vertrok naar Parijs. Waar ik door al mijn heimwee zoveel brieven heb geschreven dat daar mijn basis is ontstaan voor mijn latere schrijverschap. In het gezin waar ik werkte als au-pair leerde ik bovendien in een sneltreinvaart hoe ik niet met kinderen wilde omgaan. Wel zo handig, gezien mijn uiteindelijke beroep.



Weer wat jaren later werd ik in Griekenland verliefd en besloot daar twee jaar te genieten van de warmte, zorgzaamheid en Griekse liefde. Die onverwachte ommezwaai heeft alle rauwe plekken van het onzeker opgroeien tussen mannen, drank en uitgaan, weer zacht gemaakt. Echt begrijpen kon ik mijn gevoelens ook niet. Voelen gelukkig wel en dat was heerlijk en helend.

Toen ik na twee jaar weer terug naar Nederland kwam, was ik in gezelschap van een witte hond met bruine flaporen. Ik kwam haar daar tegen en nam haar mee. Zo simpel was het. Geen zinnige voorbereiding of enige kennis was daar aan vooraf gegaan. Geen discussie tussen gevoel en verstand. En er is geen beter besluit geweest dan haar onder mijn hoede nemen. Ze heeft mij zoveel geleerd en nog meer gebracht, dat het haast niet anders kon zijn dan voorbestemd.

Blog Barbara 2 Met deze ervaringen is het lekker leunen. Leunen op de wetenschap dat luisteren naar je intuïtie weliswaar op het moment zelf lastig te begrijpen is, maar uiteindelijk zoveel groei oplevert dat geluk niet langer een doel is, maar een toestand die je meerdere momenten per dag ervaart.

Goed. Er staat nu genoeg verantwoording op papier om te durven blootgeven wat er aan de hand is. Ik ben verliefd. Mijn man was er al bang voor. “Word maar niet verliefd, want dan moet ik hem voor je kopen.” Even ter verduidelijking. Hij lost graag mijn problemen op. Gewoon praktisch. Niet uren over praten en filosoferen zoals ik dat graag doe. Gewoon fiksen die handel. In vele gevallen leveren deze verschillen tussen ons nog wel eens gedoe op. Maar deze keer ben ik het wel met hem eens.

Morgenochtend gaan we voor de tweede keer kijken. Mijn partner waarschijnlijk nors, gefocust en professioneel. Weet waar hij naar kijken moet. Hij is tenslotte niet voor niets een paardenman in hart en nieren. Ik waarschijnlijk kwijlend en vol liefde. Nu al. Want de eerste keer dat we zijn gaan kijken voelde hij zo zacht. Zo warm. En mijn hemel wat vind ik hem mooi. Zijn grote hoofd tegen mijn buik en zijn zachte verkennende lippen op mijn hand. Met hem wil ik op avontuur.

Het zal toch niet zo zijn dat ik op mijn vierenveertigste het leven met een paard ga delen? Geloven is nog onmogelijk. Maar ik denk dat hij toch zomaar ineens de juiste kan zijn. Van enige vorm van verstand is overigens geen sprake. Deze beslissing is gebaseerd op de buik, het hart en alles wat niet te onderbouwen valt. Alweer.

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant