Blog: Droog hè?

Liesbeth Wesdijk blog

Tja, de hitte… Het is wat. Een hoop praktisch gedoe: de voorraad nieuw hooi moet al aangesproken worden. Op de wei is niks eetbaars meer te vinden behalve wat onkruid. Dagelijks gaan er dus best al wat kruiwagens doorheen wat met vrolijk gehinnik in drievoud begroet wordt. Zolang het zo droog blijft, groeit er niks meer, dus of we een tweede keer kunnen maaien is nog maar de vraag. Dat wordt waarschijnlijk bijkopen. Wonderbaarlijk is het dan wanneer je hier gewoon de grasmaaiers hoort brommen. Aan sproeien doen ze niet, maar ach, we maaien elke week, dus nu ook. Het blijft bijzonder volk als het om hun tuintjes gaat!

De paarden drinken behoorlijk wat water, logisch en gelukkig hebben we een grote bak staan met een wc-vlotter erin, voor een constante toevoer van vers drinkwater. Nadeel is dat Morgaine het leuk vindt om met het water te klooien en in de vlotter te bijten (tandjes die doorkomen enzo, tijd voor een rammelaar 🙂 ). Gevolg is een overstroomd plein. Voordeel daarvan is dat het goed is voor de veel te droge hoeven. Nadeel: ze maken een zooitje van hun goede hooi en vreten dat niet meer. Ook moet wat er in gaat er weer uit. De grote dames hebben het fatsoen om de wei op te lopen om te plassen, maar Morgaine niet natuurlijk. En niks is zo lekker als over een vers bultje hooi piesen, zucht … Daarentegen gaat ze wel keurig naar de achterkant van hun plein om te mesten, het liefste wanneer ik het net schoon gemaakt heb. Gelukkig zijn het nog mini-drolletjes.

Morgaine haar veulenvacht irriteert, ze loopt dus overal tegenaan te schuren en ziet er niet uit. Ze grijpt alles aan om de jeuk kwijt te raken en door de droogte staat er niet tot nauwelijks stroom op het draad. Ze loopt paaltjes ondersteboven, staat te elastieken met het stroomdraad, de vraag is wanneer het echt fout gaat. Gelukkig zit er totaal geen puf in de beide grote dames, want anders waren ze waarschijnlijk allang weer aan de wandel geweest met z’n allen. Eerdaags gaat Joy terug naar haar eigenaar, dan blijven Lucy en Morgaine ook ’s nachts buiten. Hopen dat dat goed gaat, maar ik heb meer vertrouwen in deze twee samen dan met Joy erbij. Joy breekt namelijk niet gewoon uit, die gaat gelijk flink aan de wandel. Ik kan het me nog voorstellen dat je als paard zijnde in de wei hiernaast gaat staan, die is eerder gehooid en ziet er nog erg groen uit. Maar Joy heeft een ingebouwde GPS en is al twee keer linea recta richting Nederland vertrokken. Nog even en dan kan ze daar weer orde op zaken stellen in de wei.

Ik heb echt enorm medelijden met paarden die geen schaduwplekje hebben in hun wei, want wat zijn onze dieren blij met het afdak. Hoewel Morgaine ook rustig vol in de zon gaat liggen op haar privéstrandje. Vamos a la playa! Strand impliceert echter water en helaas, dat is er niet. Maar evengoed kan ze daar heerlijk liggen knorren. Of rondjes rennen met die hitte, moet ook even elke dag. Paarden kunnen redelijk goed tegen de hitte, maar het zou toch prachtig zijn wanneer elk dier in ieder geval de keuze zou hebben tussen zon en schaduw, zoals hier. Helaas werken veel gemeentes daar niet aan mee. Een nieuwe regel die de overheid in wil stellen kan hier misschien verandering in brengen: zet bomen in je wei. Helaas duurt het wel even voor je boom functioneel is als parasol, maar het is in ieder geval een begin.

Na woensdag krijgen we koeler weer en zelfs regen! Laat het alsjeblieft waar zijn. Wie had ooit durven dromen dat ik dat zou zeggen 🙂

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant