-

Editorial: Een paard is geen magnetron

“Particuliere paardenliefhebbers hebben weinig tot geen weet van de lobby die achter de schermen aan de gang is rondom het consumentenrecht bij de aankoop van een paard. En wij eigenlijk ook niet precies. De hoogste tijd dus om eens aan de bel te trekken!” Lees hier de nieuwste editorial van Bit-hoofdredacteur Dorien van Dijk die gaat over het dossier Consumentenrecht; krijgen consumentenkopers straks een jaar garantie bij aanschaf paard? Bit bestel je nu in onze webshop!

“Bij onze oosterburen ontstond meteen de nodige reuring eind vorig jaar toen bekend werd dat de Europese Unie de consumentenrichtlijn gaat aanpassen. De garantietermijn gaat op 1 januari 2022 van zes maanden naar een jaar. En laten we eerlijk zijn. Dat is best lang, zeker voor een paard!

De Duitse paardensportkoepel FN klom meteen in de pen om de verkoop van paarden van professionele verkopers aan particulieren onder te brengen in de uitzonderingsclausule. Deze uitzonderingsclausule op de nieuwe consumentenwet is mogelijk voor tweedehands goederen en levende have.

Nederland leek geen gebruik te gaan maken van de uitzonderingsclausule, omdat er niets over vermeld staat in de concept-wetteksten die nu op tafel liggen. Maar achter de schermen startte er wel degelijk een lobby op. Een lobby die naar nu blijkt veel verder gaat dan het tegenhouden van de uitbreiding van het consumentenrecht bij de verkoop van paarden. De paardensector heeft de lobby scherp ingestoken: het consumentenrecht moet juist teruggebracht worden van de huidige zes maanden naar zes weken. Dat is lang zat!

De argumentatie is basaal: een paard is geen magnetron. Een paard kan op korte termijn van alles gaan mankeren door verandering van omgeving of bijvoorbeeld wanneer de nieuwe eigenaar het management niet op orde heeft. Daar willen professionele paardenverkopers hun vingers niet aan branden. En dat begrijpen de meeste consumenten ook wel, zo blijkt uit onze enquête.

De huidige ‘zesmaandenregel’ is best ruim. Neem daarbij de omgekeerde bewijslast, waarbij de verkoper moet bewijzen dat hij een gezond paard heeft verkocht en je kunt stellen dat de particuliere koper een goede bescherming geniet. Nu wordt er wel eens gesproken over een kwaadwillende verkoper, maar stel je bent een onkundige consument dan word je met de nog ruimere garantieregeling van één jaar bewijstechnisch gezien letterlijk het zadel geholpen.



Buiten de vraag of een kwetsbaar dier als een paard al dan niet in een garantieregeling thuishoort en voor hoe lang, raakt deze lobby een gevoelige snaar: het aloude ‘handjeklap-handelen’ ligt stiekem nog diep verankerd in de paardensector. Bij een huurauto springen zowel huurder als verhuurder met hun camera als konijnen om de auto om ieder krasje vast te leggen en er ellenlange checklisten af te vinken. En wie herinnert zich niet het tellen van de inboedel bij het huren van een vakantiehuisje? Een mes te weinig, een tuinstoel die een beetje doorgezakt was en de eerstvolgende stap was: verhaal halen bij de receptie van het vakantiepark.

Of consumenten straks zes weken, zes maanden of een jaar garantie hebben; het gesteggel over het consumentenrecht kan een mooie opstap zijn naar een meer bewust en professioneel aan- en verkoopbeleid van paarden aan consumenten. Als gesteld wordt dat paarden ‘van het ene op het andere moment van alles kunnen mankeren’ is het niet gek om zoveel mogelijk vast te leggen bij een verkoop. Een checklist is misschien zo’n gek idee nog niet: een paard is immers geen magnetron!”

Bestel hier het nieuwste nummer van Bit!

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!