-

Ringsteker en voormalig asielzoeker Whamid Omar wil winnen

lisa dijk Lisa Dijk

De 34-jarige Wahid Omar woont in Zierikzee, maar is geboren in Kabul, Afghanistan. Dit jaar doet hij mee aan het traditionele ringrijden in Ouwekerk. Omar wil dolgraag de Gouden Pollepel winnen.

Hij was dertien toen hij met zijn zwager, oom en een stel neefjes de oorlog ontvluchtte richting Rusland. “We hebben daar twee jaar gezeten, maar het was er nog bijna slechter dan in Afghanistan. Toen heb ik besloten in mijn eentje naar Nederland te gaan.”

Ergens waar water is

Op zijn vijftiende kwam Omar aan in het asielzoekerscentrum van Lochem. “Waar wil je naartoe, vroegen ze daar. Ergens waar water is, zei ik. Ik was een keer in Hoek van Holland geweest en dat vond ik zo mooi, die zee. Na vier maanden kreeg ik te horen dat ik naar Zierikzee zou gaan. Ik keek op de kaart en zag allemaal water. Ik dacht: perfect!” Omar belandde in een huis met andere minderjarige asielzoekers. Vervolgens werd hij elektricien en kocht een huis in Zierikzee.

Echt proberen

Toen er deelnemers werden gezocht voor het ringrijden in september, was Omar er als de kippen bij. “Mijn vrienden kwamen niet bij van het lachen. Maar ik ben serieus. Ik wil het echt proberen.” Er is echter één probleem: Omar kan niet paardrijden. Sterker, hij heeft nog nooit op een paard gezeten. “Ja, één keer, in de Ardennen. Toen was ik doodsbang. Maar ik heb ringrijden gezien in Middelburg en ik vond het mooi.”

Mooie sport

“Ik ben erover gaan lezen, wat het inhoudt en waar het vandaan komt. Het is een mooie sport. In Afghanistan doen ze aan buskashi, waarbij mannen op paarden tegen elkaar strijden om een dode geit. Die gooien ze dan door de lucht. En volgens mij doen ze ook nog iets met een ring, maar dat weet ik niet zeker. Ik heb de sport één keer live gezien, toen ik klein was, maar het was veel te heftig.” Op zaterdag 3 september hijst Omar zich in een wit pak en doet hij een oranje sjerp om. “Ik wil de Gouden Pollepel winnen.”

Oefenen

Tot die tijd mag Omar oefenen op de trekpaarden van Jacco Groenendijk. “Ik vind het gewoon zo mooi dat zo’n jongen uit Afghanistan zo goed terechtgekomen is. Moet je nou toch zien, wat een leuke gast. Hoe hij zijn leven voor elkaar gebokst heeft. Zo kan het ook, weet je, in plaats van dat gezeik over vluchtelingen.”

Dit is mijn thuis

“Soms mis ik mijn familie, maar als ik daar ben, dan wil ik altijd gelijk weer terug. Ik herken Kabul niet meer.” Het voelt dubbel voor Omar, want eenmaal terug in Zierikzee, is hij ook een poosje van slag. “Maar dit is nu wel mijn thuis”, zegt hij. “Alleen de zee valt een beetje tegen. Ik blijf bang van water; misschien is ringrijden beter aan mij besteed. Ik zal mijn familie een selfie appen, vanaf het paard.”

Bron: PZC

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant