-

De weerbare ruiter

Weerbare ruiter Arnd Bronkhorst

‘De stalgangridders’ geven ongevraagd advies over jouw paard of jouw manier van rijden. Dit maak je onzeker of van slag. Hoe ga je hiermee om? Hoe kom je zelf stevig in je schoenen te staan en word je een weerbare ruiter? Monya Spijkhoven van de Gelukkige Ruiter Academie geeft advies.

“Je paard heeft gewoon een strengere aanpak nodig.” “Ik zou hem toch eens laten nakijken hoor.” “Ik zou dat anders doen.” “Ik wil je niet beledigen, maar ik zou dat wel weten op te lossen.” “Je zadel is niet goed.” “Misschien moet je mijn smid maar eens overwegen.”

Het lijkt een beetje op de armleuning pikorde. Ooit gevlogen? In de middelste stoel gezeten? Die armleuning pikorde, de strijd om een paar centimeter. Die geen strijd lijkt, maar het wel is. Een strijd met een glimlach, die je voorbij laat gaan voor de lieve vrede. De passagier naast je die pontificaal zijn arm op de armleuning plaatst waardoor jij geen idee hebt waar je je armen moet laten.



Dit zijn mensen die ongevraagd ruimte innemen. Het kan je onzeker maken. Je doen twijfelen aan je eigen kunnen. Het werkt ondermijnend. Maar toen je je paard kocht had je toch het vertrouwen dat het allemaal wel goed zou komen? 

Gun jezelf:

  • Tijd: je kunt niet meteen alles weten en niet meteen alles goed doen. Natuurlijk weet een ander soms meer dan jij. Dat zal altijd zo blijven. Maar tijd geeft je de ruimte om ervaring op te doen.  Als je van links naar rechts rent en niet de tijd neemt om te ontdekken wat voor jou werkt, loop je altijd op het pad van een ander en volg je niet jouw eigen weg.
  • Geduld: leren vergt geduld. Vaardigheden komen door iets te doen en te proberen. Het is niet een kwestie van op een knopje drukken en voilá, nu beheers je het. Neem dus de tijd om iets te leren en onder de knie te krijgen. Wees geduldig en doe alles stapje voor stapje. Je raakt alleen ontmoedigd als je je doelen te hoog inzet.
  • Onderzoek: lees, kijk, observeer, luister, en pik daaruit waarvan je voelt dat het bij jou en je paard past. Er zijn zoveel wegen die naar Rome leiden dat het je wellicht soms duizelt. Zoek je eigen pad en geniet van het proces. Zo blijf je dicht bij je eigen kernwaarden. Als je te veel van anderen aanneemt, raak je jezelf een beetje kwijt.
  • Ontwikkeling: door selectief te zijn, je zintuigen te gebruiken, de negatieve stem uit je hoofd te bannen en te reflecteren kom je vanzelf op de weg die bij jou hoort. Daar horen pieken en dalen bij. Haal je eigen successen en herken je eigen fouten. Hier leer je van. Als persoon, als ruiter. 

Advies inwinnen = supergoed. Maar laat je niet van de wijs brengen door de ‘stalgangridders’. Ze doen het niet expres. Pak je plek en zeg dankjewel voor je advies, ik zal erover nadenken of het bij me past. Hierdoor neem je niet aan wat men je willen geven, maar laat je het op de plek waar het hoort. Bij hen, want het gaat namelijk niet over jou.

Bron: Bitmagazine.nl

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant