-

Beyond Horses: Friese paard als onderwerp van kunst

Liselotte Schuppers

Fotograaf Liselotte Schuppers won dit jaar een prestigieuze International Photography Award met haar fotoserie Beyond Horses. Een prachtige serie beelden van Friese paarden. Bit sprak met de talentvolle fotograaf.

Liselotte Schuppers werkt al twintig jaar als modefotograaf voor verschillende magazines, zoals Vogue en ELLE. Daarnaast is ze mentor op de Fotoacademie in Amsterdam. Naast haar werk als modefotograaf richt ze zich op het maken van artistieke foto’s waarin ze haar creativiteit kwijt kan.

Artistieke fotografie

Met haar project Beyond Horses maakte ze een serie foto’s van bekende Friese paarden. Deze serie bezorgde haar de titel Nature Photographer of the Year 2021. Een prestigieuze prijs van het International Photography Awards (IPA). Er waren duizenden inzendingen uit meer dan 200 verschillende landen. “Ik had nooit verwacht dat ik zou winnen. Daar was ik helemaal niet mee bezig. Ik wilde weten wat andere mensen vonden van mijn artistieke fotografie van de Friese paarden en mijn kunst delen met de rest van de wereld”, vertelt Liselotte.

Ze deed mee met de subcategorie Animals binnen de categorie Nature. Niet alleen won ze met haar foto’s binnen de subcategorie, ze werd ook nog eens beste fotograaf in de hoofdcategorie. “Ik was helemaal verbaasd dat ik had gewonnen. Zo ontzettend leuk om erkenning te krijgen, misschien ook wel wat overweldigend. Ik ben zo’n blij mens”, zegt ze lachend. Haar foto’s zijn hele expressieve beelden. Ze zette onder andere de hengst Limited Edition van dressuuramazone Judith Pietersen op de foto en ook Johnny Cash verscheen voor haar lens.

‘Sinds ik met de Friese paarden werk, kan ik de kalmte in mezelf voelen’

Het Friese paard is bijzonder voor Liselotte, want dit type paard heeft veel in haar losgemaakt. “De energie, kracht en emotie van het Friese paard fascineert me. Ze zijn zo koel in het hoofd en dat ben ik niet altijd. Maar sinds ik met de Friese paarden werk, kan ik de kalmte in mezelf voelen.” Met de gemaakte foto’s wil ze dan ook verder kijken dan alleen naar de buitenkant van een paard. Liselotte gaat voorbij het paard door te kijken naar de emoties, gevoel en alles wat er nog meer schuilgaat achter het paard. Ze ziet het dan ook niet als mode of natuur, maar als kunstuiting. “Bij het portret van Limited Edition krijgt het bijna iets menselijk, het is net alsof hij tegen mij praat. Zo staat hij met zijn mond open en bij Johnny Cash waren er zo veel verschillende emoties te zien.” Het ene moment staat een paard vrolijk met de oortjes naar voren als hij iets hoort en het andere moment kunnen ze ook zo de oren naar achter doen. Dat is een bijzonder proces vindt de fotografe. Ze voelt echt een verbintenis met het Friese paard, ondanks haar misschien kleine angst voor paarden.



Inspiratiebron

Liselotte woont in het centrum van Utrecht in een bovenhuis en heeft zelf geen paarden. Toch heeft ze sinds kleins af aan al iets met paarden. Op haar zevende is ze begonnen met rijden en twee jaar later werd er een pony gekocht voor haar zus. Daar zou Liselotte dan ook wel op kunnen. “Deze pony Marco kon alles en ik kon niks. Dat ging de eerste jaren helaas niet goed, want ik was totaal niet kalm en hij ging er dan elke keer vandoor. Je kunt het wel een liefde-haat verhouding noemen”, vertelt ze lachend. “Ik hield van mijn pony, maar had ook angst voor hem.” Door deze ervaring die ze zelf heeft meegemaakt, is ze tijdens het fotograferen dan ook op zoek naar de tegenstelling van de schoonheid en de duistere kant van een paard. “Ik wil meer het onderhuidse, verder kijken dan het paard en een bijzonder verhaal vertellen”, licht ze toe.

Kunst

Ze vindt niet alleen het Friese paard fascinerend, maar haalt ook veel inspiratie uit de kunst. “Ik vind de schilderkunst een hele fijne bron van inspiratie. Je kunt daar zo veel emotie en fascinatie uit halen waarmee je een verhaal kunt vertellen.” Liselotte kan met het fotograferen van de paarden haar eigen creativiteit loslaten en hoeft dit niet te sturen. Het paard maakt volgens Liselotte zelf iets los in haar. Ze wil dit ook teruglaten zien in de foto’s, dat mensen er langer naar kijken en emotie voelen. “Met de Friese paarden ben ik gefascineerd door de barokke periode”, vertelt Schuppers. Ze was vorig jaar in het museum met de tentoonstelling van de Italiaanse kunstschilder Caravaggio en zag een schilderij hangen die in de barokke periode was geschilderd. “In dat schilderij zat zo veel emotie en het was dan ook de manier van schilderen en de compositie dat me raakte. Ik moest er bijna van huilen. Deze ambitie van voelen en emotie zou ik graag in de fotografie van paarden terug willen zien”, vertelt Liselotte. De schilderkunst is de grootste inspiratiebron van de fotografe en ze wil dan ook schilderachtige foto’s maken met inhoudelijke thema’s. Zo heeft ze ook een foto gemaakt met meerdere paardenhoofden in dezelfde foto, zowel met zwarte als met witte paarden. “Reacties van mensen zijn heel verschillend. De een vond het heel mooi en zelfs lief en warm, terwijl de ander het heel heftig bleek te vinden. Het kan inderdaad heel heftig zijn en dat wil ik ook bereiken, dat we verder kijken en voelen. Iedereen is vrij iets te vinden hierover”, merkt ze op. Het vertellen van een verhaal is belangrijk voor de fotografe. 

Opnames in de studio

Liselotte fotografeert de paarden in een studiosetting. Ze stalt een studio uit met lampen, doeken en laat het paard het liefst in vrijheid bewegen. “Als ik een ontmoeting heb met dat paard bepaal ik helemaal niks. Alles wat dat paard doet, is vrijwillig en ontstaat op de set”, licht ze toe. “Ik wil de emotie aanvullen met de schoonheid van het paard. Ik ben echt verknocht aan het barokke en de fashionable lange manen.” Het is volgens de fotografe ook een heel proces. Ze heeft dan ook liever hengsten voor de camera dan merries, die zijn toch vaak sensitiever. “Die stoere Friese hengsten gaan gewoon staan”, zegt ze. Voordat een paard de studio in loopt, heb je veel geduld nodig. Als hij dan eenmaal staat, dan gaat Liselotte eerst altijd even testen met de flitslampen. De energie die loskomt uit de lampen, daar kunnen ze van schrikken. Daarna geven ze er eigenlijk helemaal niks meer om. Maar het blijven natuurlijk wel vluchtdieren en ze staan los, dus er kan altijd wat gebeuren. Ze heeft dan ook wel brutale hengsten of lolbroeken voor de camera gehad. “Paarden kun je niet besturen”, merkt ze op. De lolbroek van een hengst ontsnapte vaak en ging dan bokken en steigeren, dat paard kende geen angst volgens Liselotte. “Hij ging dan ook volop staan hinniken midden in de bak”, zegt ze. Volgens haar leveren die momenten ook ontzettend mooie beelden op, want het is één van haar topbeelden die ze op dat moment heeft geschoten. Meer heb je dan ook niet nodig volgens haar.

Pas een paar dagen na de shoot maakt ze een selectie van de beelden, waarbij ze kiest voor intensiteit en niet alleen voor de buitenkant. “Het is zo bijzonder hoe ik het Friese paard vind en dan ook op deze manier kan proberen te vastleggen. Alsof ik als het ware een digitale schilder ben van mijn eigen kunstwerken.” In de toekomst ga je ook zeker nog vaker paarden voorbij zien komen bij deze fotografe. Ook het barokke Spaanse paard staat op haar lijstje.  

Bron: Bitmagazine.nl

Meer lezen van Bit? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!