Ervaar de Andalusiër Trail

“Judith plukt een paar handen vol boontjes van het immense bonenveld. Wie wil kan ze proeven. Ik bijt een boontje open en proef de doperwtjes die erin verscholen liggen. Ze smaken zoet. Net zo zoet als Annibal, het Andalusische paard dat mij de Andalusië Trail in Thüringen laat zien.” Evelyne Lammerding maakt een paardrijtrektocht door een sprookjesachtig deel van het voormalige Oost-Duitsland.

Korting

Trailfinders Ruitervakanties is al meer dan 25 jaar specialist voor paardrijden waar ook ter wereld! Speciaal voor Bit-lezers geeft Trailfinders 5 procent korting op deze reis in Duitsland. Meer informatie?
Kijk op www.horseholiday.com of neem telefonisch contact op: 0433-253466.

moiIn een zinderende galop vliegen we over het landweggetje met aan onze linkerhand een groene, golvende vallei en rechts een hoger gelegen stuk land. Het bos hebben we net achter ons gelaten. Mijn voorganger hoort mijn briesende paard naderen. “Annibal”, roept hij bewonderend.
Dit verhaal kan zomaar een ode aan Annibal worden, het donkerbruine paard met gitzwarte, golvende manen dat drie jaar geleden uit het Spaanse Andalusië naar het Duitse Thüringen kwam om vakantievierende ruiters hier een prachtige week te geven. Hij heeft een gouden karakter: uitermate attent, perfect aan het been, de zachtste aanraking volstaat om hem naar links of rechts te laten lopen of van gang te veranderen.

Behalve over Annibal gaat dit verhaal ook over de Andalusië Trail in Thüringen. Thomas Herbrich (42) is een opgewekte Duitser met grote, stralende ogen. Hij komt uit de omgeving, vertrekt in 2004 naar Andalusië en is daar gids voor trektochten te paard. Thomas blijft er twee jaar werken en keert terug naar Duitsland. In Spanje ontwikkelt hij een passie voor Andalusië en het Andalusische paard. In 2006 besluit hij zijn passie naar zich toe te halen: met zes paarden uit Spanje beginnen de eerste ruiters aan de verschillende paardrijtochten die samen de Andalusië-trail vormen. Nu heeft hij vijf ruinen en evenzoveel merries die natuur- en paardenliefhebbers de mooiste delen van Thüringen laten zien.

Spaanse zadels

verliefdepaarden1Op de eerste dag verzamelen de ruiters zich bij een hotelletje vlakbij Triptis. Onze groep bestaat uit vier personen: Lena, Michael, Carola en ik. Judith Steiner begeleidt de trail en Thomas’ dochter Madeline rijdt ook mee op haar eigen Andalusiër Duende. “De groepen bestaan uit maximaal acht ruiters, inclusief mijzelf”, zegt de 36-jarige gids Judith. “Ik vertrek bij deelname vanaf één persoon.”

Judith begeleidt de trektochten in Thüringen sinds maart 2015. Voorheen woonde en werkte zij drie jaar als gids in het bergachtige noorden van Italië en voor die tijd in Nieuw-Zeeland. Na jarenlange omzwervingen is ook zij weer terug in haar geboortestreek. Nu rijdt Judith vrijwel dagelijks met groepjes vrijetijdsruiters langs de meren, door de bossen en kent ze prachtige routes langs de rivier de Saale.

Het ochtendritueel bestaat uit het poetsen van de paarden, Judith en Madeline zadelen de dieren. Iedereen rijdt de trektocht op Spaanse zadels waarin je stevig zit. Wie fan is van het Engelse zadel zal zich misschien wat opgesloten voelen, maar tijdens de tocht wordt ook duidelijk waarom Thomas voor deze uitrusting kiest. Bij de wat steilere afdalingen die later in de trail worden ingezet, zitten deze zadels comfortabel. Ook zijn ze stroef. De paarden hebben een zweetband en er wordt bitloos gereden met hackamores.

Monnikenmeren

De Andalusiërs voeren ons door het prachtig glooiende gebied met wuivende akkervelden, dichte bossen, groene valleien, volle kersenbomen en honderden meren. We stappen door rustige dorpjes die meestal uit slechts een paar honderd inwoners bestaan. In de dagen waarop we rijden, zien we ontzettend veel. Himmelreich: een fijn gebied dat wel een landgoed lijkt, weelderig groen gras, prachtige bomen. En paar uur verder bereiken we de Himmelteiche: meren die monniken in de middeleeuwen groeven en die slechts door regenwater worden gevuld. Nog zeshonderd van de duizend monnikenmeren zijn over. Ik zie dat over een meer veel touwen zijn gespannen. “Hier worden mosselen gekweekt”, zegt Judith. De touwen zijn er om vogels geen kans te geven de mosselen te pikken.

In het bos zie ik een bijna zwarte eekhoorn razendsnel een boom in schieten en wanneer we over een dijkje draven, spotten we herten in een vallei . Zo nu en dan zie ik in een heuvelig weiland een ree wegspringen als we er voorbij draven. Dit is het heerlijke platteland van Thüringen.

Levend sprookje

picknickHet begint te stortregenen als we net zijn aangekomen bij onze picknickplaats van de dag. Deze keer een blokhut, hoera! De gezellige Ulrike bereidt elke dag met veel liefde de lunch. Ze zorgt ervoor dat we elke dag iets anders krijgen. We wachten de hoosbui af en komen bij met koffie en hartige taart.

De volgende dag rijden we de lange route, waarbij we behoorlijk stijgen. Vanaf het plateau zien we de bossen die lijken te roken: de nevel komt eruit gestegen. Het is een levend sprookje. Even later rijden we zelf door dit nevelige bos, over een pad dat zo vol van mystiek is, dat we er allemaal stil van zijn. Alleen als Judith op Domingo tegen een wegversperring aanloopt, drie omgevallen bomen blokkeren het pad volledig, wordt de stilte verbroken. Wij maken linksomkeert, rijden terug naar boven en kiezen het hoger gelegen pad aan de bergwand om onze weg te vervolgen.

Koel

Annibal en de andere paarden blijven onder werkelijk alle omstandigheden koel in het hoofd: wanneer we tussen de meren door rijden, horen we in de verte schoten. Jagers. Wij ruiters weten eventjes niet hoe we het hebben, maar de paarden trekken zich totaal niets aan van het geluid. Deze paarden zijn moedig, werklustig, sensitief en attent. Het zijn echt de Andalusiërs die deze trail maken. Thomas heeft de naam perfect uitgezocht: de Andalusië Trail. Annibal heeft na mijn vertrek vier dagen rust. Daarna zal hij ongetwijfeld weer zijn best doen voor de volgende Trailrijder. En mijn reisgenoten? Ik weet zeker dat ook zij prachtige herinneringen uit Thüringen hebben meegekregen.